پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۱۵۶۹۵
تاریخ انتشار: ۰۶ مرداد ۱۳۹۷ - ۲۳:۵۳
گیتی آنلاین - بعضي از افراد دنبال فرصتي مي‌گردند تا با بازي‌گرفتن واژه‌ها و كلمات، از پر كاهي كوه بسازند يا كوه را شايد ناخواسته و ندانسته، اندازه پر كاه ببينند و به تصوير بكشند.
به گزارش گیتی آنلاین ؛ سرهم كردن واژه‌ها و ساختن جملات قلمبه و سلمبه كار سختي نيست. زبان به زبان چرخيدن اين جملات پيچيده و سنگين و لفظ قلم حرف زدن هم نمي‌تواند يك هنر باشد؛ مهارتي است كه بسياري از افراد آن را آموخته‌اند. اگر دقت كنيم، بعضي از افراد دنبال فرصتي مي‌گردند تا با بازي‌گرفتن واژه‌ها و كلمات، از پر كاهي كوه بسازند يا كوه را شايد ناخواسته و ندانسته، اندازه پر كاه ببينند و به تصوير بكشند.

حرف‌زدن كارسختي نيست؛ اگرچه سخنوري يك هنر و مهارت مهم محسوب مي‌شود. كمي بيشتر دقت كنيم، مي‌بينيم يكسري جملات به گوش‌مان‌ آشناست. "من" خوب هستم، "من" بهترين هستم، "من" صادق هستم، "من" بخشنده هستم، "من" حرف ندارم و... .

نقطه مقابل اين جملات را هم حتما شنيده‌ايم.

"او" بايد خوب باشد، "او" بايد بهترين باشد، "او" بايد صادق باشد، "او" بايد بخشنده باشد، "او" بايد مطيع باشد، "او" بايد احترام بگذارد، "او" بايد صبور باشد، "او" بايد قانع باشد و... .

به قول معروف، انگار از كيسه خليفه بذل و بخشش مي‌كنيم كه هر‌آنچه از خود داريم، تمام و كمال است؛ چراكه حس مي‌كنيم "من" هيچ عيب و نقصي ندارد و هرآنچه از ديگران طلب مي‌كنيم، بايد تمام و كمال باشد.

مشكل اين است كه عيب و ايرادهاي ديگران را مي‌بينيم و بدتر آنكه به قضاوت هم مي‌نشينيم و اظهار فضل مي‌كنيم.

اگر لحظه‌اي كلاه خود را قاضي كنيم، مي‌بينيم اين رفتار، بسيار ناپسند است كه مي‌تواند از يك فرد سربزند.

نكته اينكه ديگران زرنگ‌تر از چيزي هستند كه آن‌ها را فرض مي‌كنيم، رفتار اشتباه‌مان را درك مي‌كنند و اگر به روي‌مان نمي‌آورند يا خيلي ازخودگذشته‌اند يا مراعات حال ما را مي‌كنند يا مصلحت مي‌بينند كه به هر دليل و علتي چيزي نگويند و سكوت پيشه كنند.

اينكه ما ذهن خلاقي نداشته باشيم و ديگران بتوانند فكرمان را لب‌خواني كنند، چيز خوبي نيست و مي‌تواند يك نقص بزرگ محسوب شود؛ اما در كنار اين "من" و "او"ها و تمجيدهاي خود و بايدهاي ديگران، هستند بسياري افراد وارسته و دانا كه شعار نمي‌دهند، حرف بيهود نمي‌گويند و بيهوده، حرفي نمي‌زنند.

خوشا به حال‌شان، ظاهر و باطن‌شان يكي است؛ در سلام بر ديگران پيشي مي‌گيرند و فريفته اسم، نشان، رتبه و مقام و ميز و صندلي نمي‌شوند و به حرف‌هايي كه مي‌زنند، ايمان قلبي و تعهد اخلاقي دارند.

حق‌الناس به گردن نمي‌گيرند، به نرمي با ديگران رفتار مي‌كنند، آبروي ديگران را مثل آبروي خود دوست دارند و به فرمايش حضرت علي (ع) آنچه براي خود مي‌پسندند، براي ديگران هم مي‌پسندند.

فلسفه زندگي هرچه باشد، بايد به اين امر اعتقاد داشته باشيم که اگر در هر شرايط و موقعيتي به‌دنبال حقايق مثبت باشيم، آمرزيده و خوشبخت خواهيم بود و اگر به‌دنبال هرآنچه بد و سخت است باشيم، تنبيه خواهيم شد.

ما براي خوشبختي بايد تصميمي بزرگ بگيريم و اولين گام، اين است كه افكار مثبت داشته و شادي خود را ابراز كنيم، ديگران را دوست بداريم، صحبت‌كردن و اعتمادكردن را بياموزيم و انرژي مثبت به اطرافيان بدهيم و سپاسگزار درگاه خداوند باشيم كه اگر درخت بكاريم، سايه درو مي‌كنيم.

اين حرف‌ها را به ميان كشيديم و گفتيم تا به يادآوريم كه در دهه كرامت هستيم؛ از ولادت با سعادت حضرت فاطمه معصومه(س) تا ولادت مبارك هشتمین اختر آسمان امامت و ولايت، حضرت امام رضا(ع).

شناخت ما از بانوي كرامت و برادر بزرگوار ايشان، امام رأفت و مهرباني باوجود ارادتي كه به اين دو ستاره درخشان آسمان معرفت داريم، چندان نيست؛ بايد به‌جاي واژه‌پردازي و به زبان آوردن جملات و اشعار و احاديث، درباره دهه كرامت و گراميداشت اين ايام مبارك، آگاهي و شناخت خود را نسبت به اخلاق و روش زندگي و تفكر ائمه معصومين(ع) افزايش دهيم.

بد نيست فرصت را غنيمت شماريم و با اخلاق و رفتار امام رضا(ع) بيشتر آشنا شويم تا بدانيم در اين دهه به چه مي‌خواهيم برسيم.

حضرت رضا(ع) اين‌گونه بودند:

بسيار به مستمندان رسيدگي مي‌كرد. با خدمتگزارانش سر يك سفره غذا مي‌خورد .هيچ فرقي ميان غلامان، اشراف، اقوام و بيگانگان نمي‌گذاشت؛ مگر بر سر تقوا. همواره متبسم و خوشرو بود. بهترين بخش غذاي خود را براي گرسنگان مي‌برد. با فقرا مي‌نشست. در تشييع جنازه‌ها شركت مي‌كرد .قرآن زياد تلاوت مي‌كرد. با گفتارش دل كسي را نمي‌رنجانيد. از اسراف و تبذير سخت پرهيز داشت. به عيادت بيماران مي‌رفت. خويش را به بوي خوش معطر مي‌كرد؛ به‌خصوص هنگام اقامه نماز./

انتهای پیام/*

منبع :  پایگاه خبری پلیس ایران
نویسنده:رحمت گلستانی
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: