پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۱۵۷۷۳
تاریخ انتشار: ۰۹ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۲۵
گروه اجتماعی - همه والدین دوست دارند فرزندانی با تربیت و مودب داشته باشند، اما در تربیت فرزند دچار مشکل می شوند. تربیت کردن بچه ها راهی طولانی دارد که از زمان تولد نوزاد آغاز می شود.
در این تربیت، رشد ابعاد عاطفی، عقلی و اجتماعی یک فرد را باید درنظر گرفت. مهم‌ترین نکته تربیتی فرزندان به والدین برمی‌گردد. گروهی از روان‌شناسان معتقدند بعضی از رفتارهای ما در بزرگسالی منشأ رفتارهایی است که ما در کودکی از رفتار مربیان خود آموخته‌ایم و طبق طرحی که از کودکی در ذهن داریم، رفتار می‌کنیم.

تربیت به شیوه الگوسازی

اگر به رفتارهای خود با کودکان‌تان دقت کنید، متوجه می‌شوید شما می‌توانید بسیاری از رفتارهای مثبت را به روش الگوسازی به آن‌ها یاد دهید. اگر شما فرد کم‌تحملی باشید و طی گفت‌وگوهای‌تان با اطرافیان داد بزنید و عصبانی شوید یا رفتارهای پرخاشگرانه بروز دهید، فرزند شما هم این الگو را نسبت به خود شما یا دیگر اعضای خانواده یا نسبت به دوستانش بروز می‌دهد.

اگر شما فردی خجالتی و گوشه‌گیر باشید، فرزند شما هم مهارتی در برقراری ارتباط با محیط‌هایی که به آن وارد می‌شود، بروز نمی‌دهد و این موضوع را می‌توانید در موارد بسیاری از رفتارها و حرکات فرزندان‌تان بررسی کنید؛ بسته به اینکه شما یا شخص مهم دیگری در خانواده چقدر بر فرزندتان تأثیر دارد، این یادگیری می‌تواند کم و زیاد باشد.

هماهنگی والدین در تربیت

مهم‌ترین نکته در تربیت فرزندان، هماهنگی والدین است؛ اگر یک والد همه نکات تربیتی را درست انجام دهد، والد دیگر با ناهم‌آوایی می‌تواند همه را خنثی کند و کودکان از این تضاد والدین سوء‌استفاده می‌کنند و تربیت آن‌ها با مشکل مواجه می‌شود. اگر اختلافی با همسرتان دارید، آن را در حضور بچه‌ها مطرح نکنید؛ برای تربیت فرزند با همسرتان هماهنگ شوید که این تربیت را یکی برعهده گیرد و دیگری از آن حمایت کند؛ این موضوع باعث می‌شود فرزندان مرز بین خود و والدین‌شان را فهمیده و امکان گریز پیدا نکنند.

تعادل در محبت و مراقبت

نکته مهم دیگر، میزان محبتی است که بین زوجین مبادله می‌شود؛ کودکان تشنه محبت هستند و محبت‌کردن را از والدین می‌آموزند. هرچه تبادل محبت بین والدین بیشتر باشد، کودکان از آرامش بیشتری برخوردار بوده و افراد مهربان‌تری خواهند بود و جایگاه واقعی عشق و محبت را فرامی‌گیرند و در دوران بزرگسالی کمتر جذب محبت‌های ساختگی و دروغین می‌شوند. والدینی که از فرزندان خود به‌طور افراطی مراقبت می‌کنند و دائم نگران آنان هستند، فرزندان ضعیف و ناتوانی در مواجهه با مسائل زندگی بار می‌آورند؛ همچنین انضباط بیش‌ازحد یا برخوردهای خصمانه مستبدانه والدین موجب بروز اختلالات رفتاری در کودکان می‌شود که می‌توان از میان آن‌ها به لکنت زبان اشاره کرد.

انتقال پیام "تو خوب هستی"

هرچه به کودکان بیشتر احترام بگذارید، آن‌ها افراد محترمی بار می‌آیند. کودکان را با کلمات و القاب تحقیرکننده صدا نزنید. احساس کنید آن‌ها میهمان شما هستند و همان‌گونه که به میهمان خود احترام می‌گذارید، با آن‌ها رفتار کنید؛ چون احترام گذاشتن شما، رفتارهای محترمانه آن‌ها را موجب می‌شود. به کودک پیام "تو خوب هستی" را القاء کنید تا عزت‌نفس او بالا بیاید. اگر کار بدی انجام داد، او را متوجه رفتار بدش کنید؛ اما شخصیت کودک را مورد تحقیر و توهین قرار ندهید.

در اینجا کنترل خشم شما اهمیت دارد. شما حق ‌دارید که عصبانی و ناراحت شوید؛ حتی حق ‌دارید خشم و ناراحتی خود را بیان کنید؛ اما حق توهین به شخصیت کودک را ندارید. به‌کاربردن الفاظی که احساس بد بودن را به کودک القاء کند، به‌عنوان یک باور تا سن بزرگسالی در فرد باقی‌می‌ماند و پاک‌کردنش بسیار سخت خواهد بود؛ پس به کودک خود نگویید: "تو بچه بدی هستی"، بلکه بگویید: "کاری که کردی اشتباه و باعث ناراحتی شما شده است." در این حالت، احساس بد بودن را هم القاء نکرده‌اید. کودکی که احساس خوب بودن می‌کند، بیشتر از خود مراقبت می‌کند، محبت می‌کند و تصمیم‌های درست‌تری می‌گیرد.

انتقال پیام "سالم باش"

با فرزندان خود در مورد مشکلات زندگی زناشویی‌تان درد دل نکنید؛ چون کودک احساس ناتوانی می‌کند و شما را به‌عنوان یک قربانی می‌بیند و این احساس قربانی‌بودن به‌عنوان یک گزینه زندگی او را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و در بزرگسالی هم نقش یک قربانی را بازی خواهد کرد؛ همچنین هنگام بیماری خود پیام "سالم باش" را به فرزند خود برسانید؛ چون او می‌ترسد شما را از دست بدهد، نگران می‌شود و احساس گناه می‌کند که چرا او سالم است و شما بیمار هستید؛ در این حالت می‌توانید توضیح دهید که بیماری شما موقتی است و به‌زودی خوب می‌شوید.

کودک‌تان را با خودش مقایسه کنید. مقایسه‌کردن با دیگران چه او را برتری دهید یا تحقیر کنید، روش غلطی است. اگر به کودک القاء کنید که او بهترین است، موجب فخر کودک بر سایرین می‌شود و بی‌شک این امر می‌تواند در بزرگسالی منجر به اختلالات رفتاری او شود. اگر او را در مقایسه با دیگران کمتر ببینید، هم حس حسادت را به او داده‌اید و هم حس کینه‌ورزی نسبت به شخص مورد نظرتان را در او ایجاد کرده‌اید.

کودک باید کودکی کند

کودکان در سنین پیش‌دبستانی نیاز دارند کودکی کنند. او را وادار نکنید زود بزرگ شود و رفتارهایی را که متناسب سنش نیست، انجام دهد؛ کودکی که کودکی نکند، در بزرگسالی به‌دنبال کودکی نداشته‌اش می‌گردد. آموزش‌هایی آکادمیک برای این سنین زیر 6 سال به کودک آسیب می‌زند. برای این سنین روش‌های دیگری برای آموزش وجود دارد که شامل قصه‌گویی، نقاشی و کارهای دستی است. اسباب‌بازی‌هایی مثل پازل ساختمان‌سازی، جورکردن رنگ‌ها، اشکال طرح‌ها و خمیر بازی برای این سن، می‌تواند خلاقیت کودک را افزایش دهد./

تهیه تنظیم: سروان مهدي زماني‌نسب؛ كارشناس معاونت اجتماعي - چهارمحال و بختیاری


انتهاي پیام/*

منبع : پایگاه خبری پلیس ایران

نویسنده:رحمت گلستانی
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: