پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      پایگاه خبری گیتی آنلاین نمایندگی استانی می‌پذیرد  09191910422       پایگاه خبری گیتی آنلاین خبرنگار می‌پذیرد  09191910422       
کد خبر: ۱۷۶۰۵
تاریخ انتشار: ۰۹ مهر ۱۳۹۷ - ۱۹:۵۳
نقد در ستایش تئاتر با عکس
نمایش "مجلس عاشق کُشی" به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا حقدوست (سیمرغ) در روز یکشنبه، 8 مهر ماه 1397، ساعت 17 در تماشاخانه مهر حوزه هنری به روی صحنه رفت.














در حوزه هنری در یک سال اخیر، نمایش های قابل قبولی به روی صحنه رفته است و از جمله آنها می توان به "سعادت لرزان مردمان تیره روز" ساخته مجید قربانی اشاره کرد که به جشنواره تئاتر استان تهران راه یافت و موفق به کسب جایزه در بخش بهترین بازیگر زن شد از اینرو، حوزه هنری را می توان یک پایگاه تئاتری مناسب برای علاقمندان به تئاتر و به ویژه دوستداران حوزه انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و نمایش های آئینی در نظر گرفت هر چند که گاهی عملکرد هیئت نظارت بر اجراهای روی صحنه در دو تماشاخانه ماه و تماشاخانه مهر حوزه هنری مانند نمایش "مجلس عاشق کُشی" به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا حقدوست (سیمرغ) سوال برانگیز است.

نمایش "مجلس عاشق کُشی" به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا حقدوست (سیمرغ) را باید تنها "لاف گزاف" نویسنده و کارگردان "مجلس عاشق کُشی" نامید زیرا در نگاه اول، "مجلس عاشق کُشی" یک نسخه دسته چندم از "اُپرای حلاّج، کنسرت هُمای و گروه مَستان" است. محمدرضا حقدوست، نویسنده جوان در عنفوان جوانی، سودای "هُمای بودگی" را در سر می پروراند و با ترکیب اشعار شاعران مختلف و به ویژه مولانا، تلاشی نافرجام را در راستای دست یازی به کیفیت "اُپرای حلاّج، کنسرت هُمای و گروه مَستان" انجام می دهد که به دلیل دانش اندک، عدم وجود ایده خلاقانه اولیه و بلوف های روشنفکرانه، فیلسوف مآبانه و عارف مسلکانه به سر منزل مقصود نمی رسد.

برای انتخاب نام نقد پیش رو دچار تردید شدم زیرا می توانستم عنوان "معرکه یک نفره" را برگزینم. در تمام طول مدت نمایش، یک بازیگر به علاوه گروه موسیقی به روی صحنه است و بازیگران و هنروران به کرات ورود و خروج در صحنه دارند. اینکه نمایش برای یک نفر نوشته شده باشد و بقیه فقط برای برجسته سازی وی تمام مدت روی صحنه حضور یابند، مشکل "معرکه یک نفره" محمدرضا حقدوست (سیمرغ) نیست بلکه مشکل از جای دیگری نشأت می گیرد اینکه محمدرضا حقدوست (سیمرغ) به هیچ وجه به درد نقش نمی خورد و در تمام صحنه ها، بازی های اغراق آمیز غیرقابل باور برای مخاطبان به نمایش می گذارد به صورتی که فریادهای "وا اسفاء حسین (ع) !" از زبان وی آنقدر برای او بزرگ است که در اذهان تماشاگران، نتیجه عکس بر جای می گذارد و آنها را از هدف اصلی، تکثیر پیام واقعه کربلا دور می سازد.

از سوی دیگر، 90 درصد از زمان نمایش "مجلس عاشق کُشی" با یک نور نقطه ای در وسط صحنه و تشعشع های نوری منتشره، اطراف نور نقطه ای را به اندازه یک سر سوزن روشن می کند و محمدرضا حقدوست (سیمرغ) زیر نور جولان می دهد. نوری که هیچ کارکرد دراماتیکی ندارد و جالب توجه است که با ورود خروج بازیگران و هنروران از صحنه "مجلس عاشق کُشی" تغییری در نورها به چشم نمی خورد و همچنان، هر که به جز محمدرضا حقدوست (سیمرغ) به جز لحظاتی چند از تابش نور روی چهره خویش بی بهره می ماند و اینگونه "معرکه یک نفره" ادامه و ادامه می یابد تا به پایان می رسد.

مدت زمان استاندارد نمایش "مجلس عاشق کُشی" باید با اغماض 45 دقیقه باشد هر چند که به حتی به اندازه یک سانس چهل و پنج دقیقه ای داستان برای بازگویی ندارد و زمان 80 دقیقه ای در نظر گرفته شده برای چنین اثری خارج از ظرفیت بالقوه و بالفعل داستان "مجلس عاشق کُشی" است. از منظری دیگر، نویسنده به مخاطبان هیچ دیدگاه جدیدی را راجع به امام حسین (ع) و واقعه کربلا معرفی نمی نماید بلکه به بازگویی چندین و چندباره دیالوگ های کلیشه ای بارها گفته شده در وصف امام حسین (ع) و واقعه کربلا می پردازد و از دلایلی است که لزوم اجرای نمایش "مجلس عاشق کشی" را با ابهام مواجه می سازد در صورتی که در عرصه نمایش های آئینی و سنتی، آثاری به مراتب بهتر در دسترس است و به طور مثال، می توان از نمایش "پهلوان" به نویسندگی و کارگردانی اعظم بروجردی نام برد که سال قبل در سالن و تماشاخانه مذکور به روی صحنه رفت و با استقبال مخاطبان و منتقدان روبرو شد.

به میزانسن های تکراری و بی کارکردِ دراماتیک دیگر اشاره نخواهم کرد که مثل دیالوگ های گفته شده، در یک دور تسلسل باطل، دوباره و دوباره از نو تکرار می شوند.

با چند حرکت دست، چرخش های رقص سماعی و بازی با طناب و سخن گویی از عقل، هوس و وجدان، حضور گروه موسیقی و دف نواز روی صحنه هیچ نمایشی به  "اُپرای حلاّج، کنسرت هُمای و گروه مَستان" تبدیل نمی شود.

در نهایت، به بازیگران و عوامل سازنده "مجلس عاشق کُشی" پیشنهاد می کنم که به ساخت آثار مذهبی و تاریخی بدون پشتوانه فکری مناسب اصرار نورزند و رو به سوی ساخت آثار امروزی بیاورند و وقتی توانستند آثار درخور و قابل تاملی را به روی صحنه بیاورند، دوباره به ساخت آثار مورد علاقه خودشان دست یازند در غیر اینصورت، مَثل خودشان، مَثل کوفیان خواهد شد.

منتقد گیتی آنلاین : فرزاد جمشیددانایی / عکس های حاشیه نقد : فرزاد جمشیددانایی
«پایگاه خبری گیتی‌آنلاین درباره صحت یا رد ادعاها قضاوتی ندارد و مسئولیتی نمی‌پذیرد»
نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: