پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۲۵۶۵۵
تاریخ انتشار: ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۵
سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر و فیلم های به نمایش درآمده
سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر به پایان رسیده است و حالا که با فاصله‌ای کوتاه همه چیز نشست کرده، فضا منطقی‌تر شده، بدور از همه هیجانات و احساسات میتوان راحت‌تر و درست‌تر در موردش صحبت کرد و گزارش نوشت.

در قسمت اوّل، از اجرای 37مین جشنواره بین المللی فیلم فجر گفتم و به سبک و سیاق خود فیلمهای دیده شده را تقسیم بندی کردم. از طلسم، پرده آخر، دونده و سالهای دهه شصت سخن به میان آمد و تارکوفسکی و کوروساوا و پرده عریض سینما. "خاطره انگیزان" آندسته از فیلمهایی هستند که شاید یکبار همه در سالن سینما یا سینمای خانگی و یا حتی در برنامه‌های تخصصی صداوسیما آنها را دیده باشند و هدف از دیدار دوباره، مرور خاطرات خوشی ست که در آن، "فیلم" به معنای واقعی کلمه به رویت‌ ما رسیده است.

و حالا قسمت بعدی گزارش:

قسمت دوّم «تعجب برانگیزان»

در بین برنامه ریزی‌های فیلم دیدن روزانه جشنواره، ناگزیر بین سانسهای مختلف گپ(جای خالی) بوجود میآید که برای آن فیلم خاصی در نظر نگرفته‌ام. در این مواقع به دیدن فیلمهایی مینشینم که چیزی در موردشان نمیدانم، بسیار تصادفی و مِیلی. بارها اتفاق افتاده که از این میان موفق به کشف فیلمهای خوب و یا کارگردانهایی ناشناخته‌ای شدم که بعدها فیلمهای جدیدشان را دیدم و یا بدنبال پیدا کردن قبلی‌ها رفتم. این دسته از فیلمها که من آنها را اعجاب انگیز و یا تعجب برانگیز میخوانم یا از کشورهایی هستند که سینمای  خاصی ندارند و یا از کارگردانهایی هستند که به تازگی پا به این عرصه گذاشته اند.

در این دسته اوّلین فیلمی که مایل به معرفی‌ش هستم  belonging "دلبستگی" از سینمای ترکیه است. اگر از لحاظ ساختاری بخواهیم تحلیلش کنیم شاید در قسمتهایی یادآور سه‌گانه لینکلیتر باشد ولی فیلم آنقدر رادیکال، تجربی، مینیمال است که موجب تحیر و تعجب مخاطب شود و در عین حال قدرت خویش را برخ بکشد. داستان ارتباط یک زوج که همراه آن تصاویری از صحنه هایی که اتفاقات در آن جاری شده را میبینیم تا حال و هوای روایت را برایمان متصور کند، همه‌چیز حالت خیالی و انتزاعی دارد. در قسمت دوم فیلم هم به شیوه لینکلیتر روایتی میبینیم از زوجی به همان اسامی و مشخصات ولی متفاوت با روایت قبلی که با این حال در نقطه مقابلش نیست و شاید انگار خوانشی جدید باشد. فیلم بی‌شباهت ترین حالت را نسبت به فیلمهای دیگر دارد، فیلمهایی که ساختار و داستانی تکراری دارند و یا کارگردانش در حال تمرین برای ورود به سینمای بدنه‌ست.

فیلمهای دیگر این دسته Summer Survivors یا «نجات یافتگان تابستان» و «بیله» از کشور لیتوانی بودند که تعجب مخاطبان این جشنواره را برانگیختند. بیله داستان کودکی ویزما بلشویکا نویسنده مشهور لیتوانی ست که نامزدی جایزه نوبل ادبیات را در کارنامه خویش دارد. فیلم با بازی روان و دلنشین  بازیگرانش مخصوصا شخصیت دختربچه، بسیار شیرین و صمیمی‌ست.  صحنه‌های داخلی آن در دو اتاق کوچک روایت میشود که کارگردانش که سابق بر این مستند میساخته توانسته از پس فضای خیالی و فانتزی اثر برآید. بیله حضور در جشنواره‌ها را تازه شروع کرده و فرصت مناسبی برای دیدنش بود که شاید در حالت عادی امکانش میسر نمیگشت. "نجات یافتگان تابستان" نیز از کشور لیتوانی‌ست. یک فیلم در ژانر جاده: مسافرانی غریبه و نا آشنا  که بدلیل کاری هم‌مسیر میشوند، اتفاق‌هایی می‌افتد، ارتباط هایی شکل میگیرد و ما به شناختی از آنها می‌رسیم. از ویژگیهای خوب این فیلم اوّلی تمرکز بر داستان و دوری از هرگونه انحراف است و پایان درست و حساب شده‌ای دارد که تماشاگر را پس از خروج از سالن همچنان در جو خود نگه می‌دارد.

"جوان روس" فیلمی تعجب برانگیز که اتفاقا کارگردانش هم جوان روس 30ساله‌ از استعدادهای مدرسه فیلمسازی سوخوروف است. فیلم با فرم بازی میکند: روایت موازی جنگ و در کنار آن نواختن و ضبط قطعه ای از راخمانوف و البته تنظیمی ویژه موسیقی‌ براساس تصاویر کارگردانی‌شده فیلم که به این شیوه نوعی فاصله‌گذاری میکند. فیلم از ایده و کارگردانی خوبش سود میبرد ولی در همان حد ایده باقی میماند و نمیتواند آنطور که باید و شاید از ایده خوبش استفاده کند که موجب سرخوردگی‌م در انتهای فیلم شد.

 

خبرنگار گیتی آنلاین: مجتبی کلارستاقی نژاد

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: