پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۲۶۰۰۶
تاریخ انتشار: ۰۳ تير ۱۳۹۸ - ۱۴:۵۸
دبیر چهارمین دوره مراسم مدال خورشیدی خبر داد:
در یک مجموعه مصاحبه با صاحب نظران عرصه طراحی صحنه و لباس، "رویدادهای طراحی صحنه و لباس در عرصه هنرهای نمایشی ایران" مورد بحث و بررسی قرار می گیرد و از آخرین وضعیت رویدادهای مرتبط، اطلاع حاصل خواهد شد.

به گزارش پایگاه خبری گیتی آنلاین، پیام فروتن در گفتگویی، وضعیت "رویدادهای طراحی صحنه و لباس در عرصه هنرهای نمایشی ایران" را مورد ارزیابی قرار داد و در سخنانی، وضعیت طراحی صحنه و لباس در ایران را اسف بار توصیف کرد.

رویدادهای مختص به طراحی صحنه و لباس با محوریت هنرهای نمایشی از چه سالی در ایران شکل گرفت؟

- تئاتر، یک مقوله غربی است و طراحی صحنه زیر شاخه تئاتر است و یک مقوله غربی، حساب می شود. در ایران، طراحی صحنه وجود نداشت و وقتی تئاتر به وجود آمد، خود کارگردان ها، طراحی صحنه را انجام می دادند مثل همه جای دنیا که تئاتر اینگونه شکل گرفت.

-به مرور، دکورسازی به وجود آمد و کارگردان ها، مجری دکوری داشتند که ایده های آنها را اجرا می کردند تا اینکه استاد خسرو خورشیدی که برای فراگیری طراحی صحنه به ایتالیا رفته بودند، در دهه چهل هجری شمسی به ایران برگشتند و در دانشگاه هنرهای دراماتیک، رشته طراحی صحنه را احداث کردند و بعد از این تاریخ، طراحان صحنه حرفه ای مثل ایرج رامین فر، مجید میرفخرایی و فرهاد فارسی تربیت و وارد تئاتر و سینما شدند و ادامه دادند. ضمن اینکه استاد خسرو خورشیدی قبل از انقلاب، به صورت متمرکز تئاتر کار می کردند و طراحی صحنه آثار اساتیدی همچون حمید سمندریان و پری صابری را بر عهده داشتند و به این ترتیب، طراحی صحنه و لباس شکل گرفت سپس انقلاب و انقلاب فرهنگی به وقوع پیوست و همچنان، این رشته ادامه پیدا کرد و دانشگاه هنرهای زیبا احداث شد و نسل طراحان صحنه میانی به وجود آمد و در تئاتر حضور یافتند هرچند که حضور پربارتری در سینما داشتند.

-در زمان مدیریت آقای علی منتظری و بعد، آقای مجید شریف خدایی در اداره کل هنرهای نمایشی، طراحی صحنه و لباس از نظر کمیت و کیفیت به دوران اوج خودش رسید که بین سالهای اواخر دهه شصت هجری شمسی و سال های 1384-1383 را در بر می گرفت که سالهای میانی دهه هشتاد هجری شمسی را باید دوران اوج نامید.

-در ادامه، بحث تئاتر خصوصی مطرح شد و تماشاخانه های خصوصی نقلی شکل گرفتند در کنار اینکه فارغ التحصیلان تئاتر به طور فزاینده ای افزایش یافتند زیرا دانشگاه آزاد اسلامی ایران، هر سال، حدود 900 دانشجو در رشته های مرتبط به هنرهای نمایشی جذب می کرد و بازار کار، به شدت اشباع شد و تماشاخانه ها، به دو تا سه اجرا در روز رسیدند در نتیجه، به معنای واقعی کلمه و در عمل، طراحی صحنه و لباس، شان و هویت واقعی خودش را از دست داد که تا امروز، ادامه دارد.

-راجع به رویدادهای طراحی صحنه و لباس در حوزه تئاتر، سینما و تلویزیون باید گفت که از نظر جوایز، رویدادهایی همانند جشنواره تئاتر فجر و جشنواره فیلم فجر با سیمرغ طراحی صحنه و لباس هستند که به طراحی صحنه و لباس می پردازند هر چند از این نظر که به طور خاص روی طراحی صحنه و لباس تمرکز داشته باشد، ابتدا، مراسم مدال خورشیدی شکل گرفت و در ادامه، یک سال بعد، سمپوزیوم بین المللی طراحی صحنه و لباس تهران راه افتاد.

چه لزومی به برگزاری رویدادهای مختص به طراحی صحنه و لباس وجود دارد؟

- در کشورهای توسعه یافته بدین گونه است که به طور مثال، در جمهوری چک، چهارسالانه پراگ وجود دارد که المپیک طراحی صحنه و لباس دنیا است که در حال حاضر، در حال برگزاری چهارسالانه پراگ 2019 است بدین معنی که طراحی صحنه و لباس، مقوله خیلی خیلی مهمی است که متاسفانه، جز یک مدت بسیار کوتاه، هیچ وقت جدی گرفته نشد.

تعدد رویدادها به جامعه طراحان صحنه و لباس عرصه هنرهای نمایشی کشور، کمکی می کند؟

-تعدد رویدادها نمی تواند هیچ گونه کمکی نماید بدین معنی که موازی کاری صورت می گیرد.

از نظر شما، مدال خورشیدی و سمپوزیوم بین المللی طراحی صحنه و لباس تهران در کدام زمینه ها، شباهت و در کدام زمینه ها، تفاوت دارند؟

-مدال خورشیدی را موسسه کارنامه همراه با دانشگاه تهران، برگزار می کرد که از اعتبار بسیار بیشتری برخوردار بود.

-دوم اینکه مدال خورشیدی، در این زمینه پیشگام محسوب می شد و بعد، سمپوزیوم راه افتاد و حالا اینکه سمپوزیوم، چه تفاوتی دارد و بنیانگذارانش چه تعریفی دارند را باید از خودشان پرسید.

-به هر حال، اولین بار که مدال خورشیدی قبل از هر جریان دیگر راه افتاد، در واقع، هدفی جز ایجاد تمرکز و توجه بیشتر به مقوله طراحی صحنه و لباس نداشت.

مدال خورشیدی چه نقاط قوت و ضعفی دارد؟

- واقعیت اینکه مدال خورشیدی، تعطیل شد و دیگر، برگزار نخواهد شد!

لطفا، دلایل تعطیلی مدال خورشیدی را توضیح دهید.

-به چند دلیل عمده اتفاق افتاد که به شرح زیر است:

-اول اینکه طراحی صحنه به شکل حرفه ای دیگر، چه در سینما و چه در تئاتر وجود ندارد. در تئاتر به دلیل چند اجرایی شدگی تماشاخانه ها است و طراحان، مجبور هستند که با وضعیت کنار بیایند.

-در نتیجه، طراحان خوب، دیگر مشغول به فعالیت نیستند یا به چند تا میز و نیمکت برای طراحی صحنه اکتفا می کنند که داوری اینگونه طراحی صحنه ها، از اساس، غلط و غیرحرفه ای است.

-دوم اینکه کارهایی را امروز شاهد هستیم که از طراحی صحنه های خیلی عظیم استفاده می کنند که اینها، به طور مشخص، وابسته هستند بدین معنی که حامی مالی قدرتمندی دارند و برایشان هزینه های هنگفتی می شود از اینرو، نمی توان آنها را در کنار آثار بدون بودجه داوری کرد و یک تبعیضی را به وجود خواهد آورد که در واقع، بسیار غیرمنصفانه است.

-سوم اینکه در سینما هم وضع به همین شکل است زیرا ما شاهد فیلم های خاصی نیستیم و یک مجموعه فیلم های آپارتمانی است که در چند لوکیشن ثابت فیلمبرداری می شوند و طراحی آنچنانی برای آنها صورت نمی گیرد در نتیجه، ادامه برگزاری این مدال، همانند هیاهوی بسیار برای هیچ می مانست.

-چهارم اینکه مدال خورشیدی، ردیف بودجه نداشت و سعی شد در این مدت، توجه برخی نهادها را جلب کنیم که بتوانند بودجه ای به مدال اختصاص بدهند که متاسفانه، این اتفاق نیافتاد و در عمل، مدال با فقر مالی، دست و پنجه نرم می کرد.

-و بالاخره، دلیل پنجم، خود هنرمندان هستند که علی الظاهر، خود هنرمندان طراحی صحنه و لباس تئاتر و سینما، این حرکت را شوخی می پنداشتند و آن را جدی نمی گرفتند در نتیجه، تصمیم گرفته شد که دایه مهربانتر از مادر نباشیم و مدال را تعطیل کنیم.

سمپوزیوم بین المللی طراحی صحنه و لباس تهران چه نقاط قوت و ضعفی دارد؟

- حقیقت اینکه من، خیلی در جریان نیستم. فقط در یک دوره، به عنوان سخنران دعوت شده بودم و یک سخنرانی در آنجا انجام دادم.

به چه علت مدال خورشیدی و سمپوزیوم بین المللی طراحی صحنه و لباس تهران از یک برنامه مدون زمانبندی اجرایی برخوردار نیستند و همیشه برگزاری شان با اگرهای فراوان همراه است؟

-مدال خورشیدی، هیچگاه با تاخیر و اینها برگزار نشد بدین معنی که نفس برگزاری مدال خورشیدی، مناسبت تولد استاد خسرو خورشیدی بود که در ماه آذر است و اگر چند روزی در زمان برگزاری رویداد جا به جایی اتفاق می افتاد، به علت همزمانی با مراسم های خاص ملی مذهبی همانند شهادت ها و وقایع این شکلی بود هر چند در نهایت، رویداد در ماه آذر برگزار می شد.

آیا برگزاری مدال خورشیدی و سمپوزیوم طراحی صحنه و لباس تهران، منفعتی برای جامعه طراحان صحنه و لباس عرصه هنرهای نمایشی کشور داشته است؟

- هیچی. هیچ منفعتی برای آنها نداشتند.

-متاسفانه، یک رویکرد بسیار بدی که در مورد نه تنها هنرمندان طراح صحنه و لباس بلکه در بین همه هنرمندان شاخه های هنری مختلف وجود دارد اینکه بخل، کوته بینی و رقابت های ناسالم و مسائلی از این دست در میان آنها قابل مشاهده است که در مورد مدال هم صدق می کرد بدین معنی که هیچ وقت، طراحان با دید حرفه ای به این قضیه نمی نگریستند و ضمن اینکه هیچ حمایتی نکردند به طور مثال، خانه تئاتر، هیچ حمایتی از این حرکت انجام نداد به صورتی که حتی در دوره آخر، بیانیه دادند با وجود اینکه در مراسم از آنها، تقدیر و تشکر کردم ولی آنها در بیانیه گفتند که چرا، فروتن از خانه تئاتر تشکر می کند در صورتی که ما، هیچ نقشی در برگزاری مدال نداشتیم؟! به احتمال زیاد، این بیانیه در سایت رسمی خانه تئاتر، قابل دسترسی است. در نهایت، تمام این مسائل که هر کدام از آنها به تنهایی می تواند دلسردکننده باشد، اتفاق افتاد و ما ترجیح دادیم که دیگر برگزارش نکنیم.

مدیران دو رویداد از عدم حمایت ها سخن می گویند، چرا مدیران تئاتری، سینمایی و تلویزیونی و همچنین، مدیران تجاری و صنعتی نتوانسته اند نگاهی درآمدزا به رویدادهای طراحی صحنه و لباس داشته باشند که بتواند از لحاظ اقتصادی برگزاری اینگونه رویدادها را توجیه کند؟

-خب، این را باید از خودشان پرسید که چرا، چنین نگاهی نداشتند؟! من فقط همینقدر می توانم به شما بگویم که حتی مدیران تئاتر و سینما در این مراسم شرکت نمی کردند علی رغم اینکه به صورت رسمی، دعوت شده بودند، چه برسد به اینکه نگاه اقتصادی و مدیریتی بخواهند به رویدادها داشته باشند.

آیا عدم برگزاری مدال خورشیدی، حتمی است و هیچ راه برگشتی وجود ندارد؟

-اگر هم قرار به برگزاری دوباره باشد، من، دیگر نقشی نخواهم داشت و اگر کسی تمایل داشته باشد که این کار را کند، باید با صاحب معنوی مدال خورشیدی، موسسه فرهنگی، هنری کارنامه به تفاهمی برای برگزاری برسد تا برگزاری رویداد، میسر شود. در انتها، باید عرض کنم که من به طور قطع به یقین، دیگر نقشی در برگزاری مدال خورشیدی ایفا نخواهم کرد.

طبق شنیده ها، انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر قرار است جشن مختص به خودش را برگزار کند، جشن انجمن به کدام جنبه می پردازد که تا به حال پرداخته نشده است؟ آیا بهتر نیست انجمن به جای برگزاری این جشن به این دو رویداد کمک کند که بهتر برگزار شوند؟ زیرا در نهایت، همه به نفع جامعه هنری تمام می شود.

-شما، جواب خودتان را دادید. بله، همینطور است. در واقع، می توانستند این کار را بکنند که متاسفانه، نکردند و و حالا، باید دید که کار جدیدی که قرار است انجام دهند چه دستاوردهایی خواهد داشت.

جامعه هنرهای نمایشی نسبت به عدم برگزاری این دو رویداد باید چه واکنشی نشان بدهد؟

-جامعه هنرهای نمایشی، واکنشی نشان نخواهد داد زیرا برایش مهم نیست از آنجاییکه جامعه هنرهای نمایشی حرفه ای وجود ندارد بدین معنی که نه سازمان درست و درمانی و نه جامعه هنرهای نمایشی خیلی حرفه ای و منسجمی وجود دارد. در واقع، عده ای هستند که کارِ تئاتر می کنند با این تفکر که تئاتری، کار کرده باشند وگرنه هیچ دغدغه تئاتری وجود ندارد که بخواهند در مورد این مسئله، واکنشی نشان بدهند و حتی ابراز تعجب کنند بدین معنی که حساسیت ها در جامعه تئاتری به زیر صفر رسیده است.

طراحی صحنه و لباس هنرهای نمایشی از بخش های مغفول مانده در هنر ایران است و در نقد آثار به حد کفایت بهش پرداخته نمی شود، به نظر شما این نگاه رسانه ها از کجا نشات می گیرد؟

-از بی سوادی است بدین معنی که به جرات می توان گفت که بسیاری از کارگردان ها، منتقدین و مسئولان هنرهای نمایشی، تقریبا هیچ اطلاعی از طراحی صحنه، کارکردش، اهمیت و موضوع آن ندارند در نتیجه، به آن نمی پردازند.

حمایت رسانه ای از رویدادها را چطور ارزیابی می کنید؟

-تقریبا، هیچ حمایت رسانه ای صورت نگرفت.

و صحبت پایانی، ارزیابی تان از وضعیت طراحی صحنه و لباس را در ایران بیان کنید.

- اسف بار، اسف بار و اسف بار. دیگر کار از انحطاط گذشته است و دیگر، مقوله ای تحت عنوان طراحی صحنه و لباس وجود ندارد.

 

خبرنگار گیتی آنلاین: فرزاد جمشیددانایی

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: