پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۲۷۰۷۴
تاریخ انتشار: ۰۹ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۹:۵۱
از دهه دوم ماه ژوئن به این سو شاهد خشونت‌های متوالی در هنگ کنگ بوده‌ایم.  

این در حالیست که برخی شخصیت‌های آمریکا و انگلیس درباره آن سخن گفته و پلیس هنگ کنگ و دولت چین را مورد انتقاد قرار دادند، اما درباره خشونت‌های شورشی‌ها حرفی نمی زنند و سعی می کنند تا این خشونت‌ها را آرایش داده و با چهره‌ای دگرگون و زیبا جلوه دهند. 

جدیدترین مورد آن این بود که الیوت انگل رییس کمیسیون امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا اخیرا گفت: «پلیس هنگ گنگ با تظاهرات کنندگان برخورد خشونت آمیز داشته و چهره مدیریت و دستگاه‌های دادگستری و شهرت جهانی هنگ کنگ را خدشه دار کرده است».

به نظر انگل و برخی سیاستمداران غرب، فقط خشونت هایی که در تظاهرات کشورهای غربی رخ می دهد، می تواند خشونت باشد و نیز آن ها که در این خشونت ها به پلیس و مردم حمله می کنند، می توانند مجرم باشند و پلیس حق سرکوب آن ها را دارند، در حالیکه وقتی چنین خشونتی در هنگ کنگ رخ می دهد، آن باید «تظاهرات صلح‌آمیز» باشد. بر اساس چنین تخیلات خنده‌‌دار، آن ها از دولت منطقه اداری ویژه هنگ کنگ چین می خواهند به «آزادی بیان و تجمع» شورشی‌ها احترام بگذارند و شکایت از به اصطلاح «تظاهرات صلح‌آمیز» را لغو کنند و اجازه دهند تا جنایتکاران به عنوان «مبارزان برای حقوق بشر و آزادی» معرفی شوند. این استاندارد دوگانه تمام عیار نشانگر ریا و بی‌اخلاقی بی‌نظیر برخی شخصیت‌های غربی از جمله انگل است.

مگر آن ها فراموش کرده‌اند در سال ۲۰۱۱ در جنبش «تصرف وال استریت» پلیس آمریکا در برخورد با تظاهرات کنندگان از اسپری فلفل و گلوله لاستیکی استفاده کرده و در همان سال در شورش‌های لندن پلیس انگلیس از ماشین آبپاش برای منحل کردن شورشی‌ها استفاده کرده است؟ در غیر این صورت چرا زمانی که چنین رویدادی در هنگ کنگ رخ می دهد، آن ها موضعی متفاوت در پیش گرفته و نه تنها از خویشتنداری پلیس هنگ کنگ در مقابل خشونت‌ها و تحریک‌ها چشم پوشی می کنند، بلکه عملیات قانونی و عادی پلیس در برخورد باشورشی‌ها را نیز محکوم می کنند.

زمانی که هنگ کنگ تحت حکومت بریتانیا بود، فرمانداران آن توسط دولت لندن منصوب می شدند. آن زمان هیچ کدام از شخصیت‌های غربی هیچ گونه نگرانی‌ از خودمختاری، وضعیت حقوق بشر و آزادی هنگ کنگی‌ها نداشتند، چرا که آن چه آن ها نگرانش بودند، چگونگی مکیدن «مروارید شرق» به نفع خود بودند. حالا ۲۲ سال از آن زمان گذشته و حاکمیت هنگ هنگ بار دیگر به دولت چین تحویل داده شده و چین نیز طبق تعهدات خود به حفظ نظام گذشته هنگ کنگ و اجرای خودمختاری در این منطقه پرداخته و در برخورد با امور هنگ کنگ کاملا بر قانون اساسی چین و قانون اساسی منطقه اداری ویژه هنگ کنگ پایبند است. حالا، صاحب هنگ کنگ، مردم خود آن هستند که از حقوق و آزادی بی سابقه‌ای برخوردارند. رده شاخص قانونسالاری هنگ کنگ نیز از رده ۶۰ در سال ۱۹۹۶ یعنی یک سال پیش از تحویل دوباره حاکمیت آن از بریتانیا به چین، به رده ۱۶ در سال ۲۰۱۸ رده‌ای حتی بالاتر از آمریکا، صعود کرده است. نمی دانم آن همه شخصیت‌های غربی که با چشمان باز، اما کورکورانه درباره تحولات هنگ کنگ صحبت می کنند، واقعا معنای قانونسالاری را می فهمند یا اصلا در این باره تربیت نشده اند؟

رسانه‌های غربی نیز همواره خود را بی طرف و منصف معرفی می کنند اما در مقابل رفتار سیاستمداران غربی در برخورد با امور هنگ کنگ و در هنگام تهیه گزارش‌ها درباره خشونت‌های اخیر در هنگ کنگ، مبتلا به «نابینایی گزینشی» و «ناشنوایی گزینشی» شده‌اند. آن ها در گزارش های خود تنها عملیات پلیس هنگ کنگ را گزارش می کنند اما به علل و پس زمینه این عملیات اشاره ‌ای نمی کنند و خشونت‌ها و تحریک‌های شورشی‌ها را کم رنگ می کنند مثلا در گزارش شورش در مقر دولت منطقه اداری ویژه هنگ کنگ و مجلس هنگ کنگ در ۱۲ ژوئن، رسانه‌های بریتانیا تنها از شلیک گلوله لاستیکی از پلیس به شورشی‌ها و استفاده مواد اشک‌آور توسط پلیس خبر داده اند اما به حملات مسلحانه شورشی‌ها به پلیس اشاره‌ای نمی کنند. در مثالی دیگر در روز ۱۴ ژوییه پس از آن که یکی از شورشی‌ها با دندان خود انگشت دست یک افسر پلیس را گاز گرفته و انگشت او را قطع می کند، رسانه‌های غربی عمدتا در مقابل آن سکوت کردند. با این رفتارها، رسانه‌های غربی واقعا برای صحبت درباره بی‌طرف بودن و انصاف صلاحیت دارند؟

در واقع این برخورد یکنواخت سیاستمداران و رسانه‌های غربی با امور هنگ کنگ است. در سال ۲۰۱۴ در تصرف غیرقانونی ناحیه مرکزی هنگ کنگ از سوی تظاهرات کنندگان، برخی شخصیت‌های غربی علی‌رغم عملیات مشروع و عادی پلیس، خواستار خویشتنداری دولت هنگ کنگ و رسیدگی به عملیات پلیس شده و رسانه‌های غربی نیز اشاره‌ای به علت و پس زمینه عملیات پلیس نکردند. این رفتار تا به امروز نیز تغییری نکرده است.

ابراز نظر نسبت به امور دیگر کشورها بر اساس استاندارد دوگانه راهکار متعارف برخی سیاستمداران و رسانه های غربی است. رفتار آن ها در تحولات اخیر هنگ کنگ نیز نشان داده است که می خواهند خشونت‌ها در هنگ کنگ ادامه یافته و شدت بگیرد و هرج و مرج در این منطقه صورت گیرد و اختلالات هنگ کنگ گریبانگیر توسعه چین شود که این، بسیار توطئه زشت و با هدف شرورانه است. دولت، پلیس و مردم منطقه اداری ویژه هنگ کنگ نمی توانند در مقابل این اقدامات افسار گیسخته به منظور ریشه‌کنی قانون سالاری هنگ کنگ ساکت بمانند و چین نیز اجازه نمی دهد تا اختلالات و بی‌نظمی ها و ناآرامی های هنگ کنگ به جایی غیرقابل بازگشت برسد.

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: