پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۲۷۶۴۸
تاریخ انتشار: ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۱:۳۴
کارگردان فیلم سینمایی «كمدي انساني» در برنامه «سینماپاتوق» حوزه هنری مطرح کرد:
پنجمين جلسه «فيلم‌نامه فيلم» از سلسله نشست‌های «سینماپاتوق حوزه هنری» با موضوع نقد و بررسي فيلم سينمايي «كمدي انساني» به كارگرداني محمدهادي كريمي روز گذشته ٢٧ مردادماه در سالن اوستاي حوزه هنري برگزار شد.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، محمدهادی كریمی نویسنده، كارگردان و تهیه كننده فیلم سینمایی «كمدی انسانی» در خصوص ساخت این اثر گفت: فیلم كمدی انسانی آخرین فیلم سینمایی بنده در عرصه كارگردانی محسوب می‌شود و تاكنون موفق به نگارش ٢١فیلم‌نامه و ساخت ٥ فیلم سینمایی شده‌ام.

وی افزود: «کمدی انسانی» فیلمی است بیوگرافیک، پیرامون زندگی یک فرد و به واسطه آن که هر زندگی‌ای در ادوار و دهه‌های مختلف امتداد می‌یابد، داستان ما هم در چند دهه رخ می‌دهد و این به معنای تاریخی بودن داستان نیست. گرچه برای نشان دادن هر دهه، تصاویر باید منطبق با حال و هوا و فضای آن دهه باشد؛ از بافت معماری و لباس گرفته تا اشیاء صحنه و رخدادهای اجتماعی ویژه آن دهه.

کریمی با بیان اینکه »کمدی انسانی» یک فیلم جامعه‌شناختی است و نه تاریخی، اضافه کرد: این جامعه‌شناختی از کریدور بیشتر روان‌شناختی است یعنی از خلال بُعد روان‌شناختی رشد یک پسر در خانواده، مدرسه و در کل پیرامونش به یک نگاه کلی از جامعه‌ای که او در آن بزرگ شده و نیز اثری که او در بزرگسالی بر پیرامونش می‌گذارد می‌رسیم، اینکه خشونت چطور  در وجود یک فرد نهادینه و سپس باز تولید و منتشر می‌شود و همه این تلخی‌ها باید به زبانی گفته می‌شد که  به لحاظ بصری و گرافیک همه عین تابلوی نقاشی باشد که عشق اصلی و کشش اولیه شخصیت داستان به نقاشی بخشی از مضمون است و به لحاظ لحن روایت آن ظرافت درونی پسر که همیشه مورد تحقیر و سرکوب  واقع می‌شد در فیلم جاری باشد که شما از آن به عنوان شاعرانگی یاد می‌کنید، ضمن اینکه در «کمدی انسانی» از گویش تاریخی کلیشه‌ای و مرسوم فیلم‌های تاریخ معاصر و لباس‌ها و صحنه‌های تکراری خبری نیست، چیزی که باعث متفاوت دیده شدن آن از سوی شما شده است.

وی ادامه داد: مسلما، فیلم‌سازی که این نام را (کمدی انسانی) را برای اثرش برمی‌گزیند می‌خواهد تعریضی داشته باشد به داستان منظوم دانته و بگوید خرق عادت‌هایی که در روایت دوزخ و بهشت بر خلاف سنت پیشینیان به مخاطب می‌دهد، حالا بروز و ظهور دراماتیک‌تری در جامعه انسانی دارد، چه بسیار دوزخ‌هایی که تابلوی بهشت را بر سر در خود نصب کرده‌اند و چه دوزخیانی که از رانت بهشت دارند در این دنیا متمتع می‌شوند. خلاصه سفر ادیسه‌وار انسان بر روی زمین خاکی به یک تراژدی رسیده که از فرط رقت بار بودن  و تکرار همیشگی‌اش کمدی شده است.

كریمی خاطرنشان كرد: هنرمند کبوتر حرم نیست، گل گلخانه نیست، همین سختی‌ها و صعوبت‌ها و ملامت شنیدن‌ها و در عین حال به خود وفادار بودن‌هاست که برای هنرمند سلوک می‌آفریند، لذت تجربه‌ی کاتارسیستیک از فیلم‌سازی را به هنرمند می‌دهد،  هنرمند گله و شکوه و آه و ناله و اعتراضی هم اگر دارد باید در اثرش منعکس شود و در فردیتش رسوخ یابد نه در پشت تریبون‌ها ... به همین خاطر از سختی‌های ساخت فیلمی چون «کمدی انسانی» در بخش خصوصی نمی‌خواهم بگویم، راستش آن‌قدر همه و همه معترض شده‌اند که اهمیت و شکوه اعتراض به کل از بین رفته و ما به جای اعتراض بیشتر تعارض‌های رفتاری را پیرامون‌مان می‌بینیم.

به گفته وی، فردیت برای هنرمند از نان شب هم واجب‌تر است، مهم‌تر از تکنیک‌های فیلم‌سازی، کانسپتی است که قرار است مبنای ساخت جهان یک فیلم شود‌، مهم‌تر از زاویه دوربین، زاویه‌ فکری سازنده‌ یک اثر به  موضوعی است که قراراست هسته‌ مرکزی اثر او تلقی شود، البته به اشتراک گذاشتن بی‌پروای فردیت، خود یک جرئت و جسارت و اعتماد  به نفس و رهایی ویژه‌ای می‌طلبد که رسیدن به این موقعیت بسیار دشوار است.

وی عنوان كرد: فیلم «كمدی انسانی‌» سال ٩٦ در كنار آثار دیگر بخش خصوصی قرار گرفت و این جای خشنودی بسیاری برای من دارد. این فیلم نمادی از موقعیت‌های طنز، سیاسی، عاشقانه و اجتماعی است و نمی‌توان آن را محدود به یك ژانر دانست.

كارگردان «کمدی انسانی» در خصوص سبك این فیلم اظهار داشت: اساسا، كمیشیال بودن فیلم قبل از اینكه به خود مربوط شود، به شرایط اكران، اسپانسرهای مالی، و بازار فروش فیلم بستگی دارد. كمیشیال فیلم در ایران با كشورهای خارجی تفاوت بسیاری دارد؛ چرا كه فیلم‌های ایرانی را می‌فروشانند. سینمای كمیشیال در همه كشورها جذابیت‌هایی دارد كه كلیشه‌ای محسوب می‌شود با این وجود مخاطب آن را دوست دارد.

وی اذعان داشت: در حال حاضر چنین سینمایی در ایران وجود ندارد؛ چرا كه فیلم‌های كمیشیال قبل از متن، وابسته به كمدین است كه معمولا در همراهی با شركت‌های خاص، به‌خوبی در مسیر فروش قرار می‌گیرند .اما در چارچوب تقسیم‌بندی‌ها، این فیلم در قالب تجاری و صرفا هنری قرار نمی‌گیرد. من دوست دارم با مایه‌های تجاری نه چندان قوی فیلم، مخاطب را جذب كنم و آن‌ها را به ادامه تماشا ترغیب كند. باید این‌گونه فیلم‌ها برای تماشاگر حرفه‌ای سینمای ایران تبیین شود. متاسفانه، این اندیشه در مخاطب امروز  به وجود آمده كه برای دیدن فیلم خوب باید به سراغ آثار خارجی برود و در مقابل آن، سینمای ایران را نوعی شوخی سرگرم کننده می‌پندارد که به فضایی برای گذراندن وقت تبدیل شده است.

كریمی یاد آور شد: باید از فیلم‌های ایرانی حمایت شود و جریان اصلی سینما به سینمای استاندارد بازگردد تا سطح استاندارد هنری آثار، میزان احترام به مخاطب و سطح سلیقه و پسند مخاطب در آن رعایت شود. ما باید به دنبال بازگشت جریان اصلی سینما باشیم.

شایان ذکر است، برنامه «سینما پاتوق» حوزه هنری به منظور توسعه تعامل سینماگران، حمایت از آثار سینمایی و گسترش مراودات بین اهالی رسانه و هنرمندان و بسترسازی برای معرفی بهتر محصولات سینمای ایران زیر نظر روابط‌عمومی و امور محافل سازمان سینمایی حوزه هنری طراحی شده و در این دوره با محوریت «فیلم‌نامه فیلم» به تحلیل و بررسی ساختارهای محتوایی فیلم و فیلم‌نامه آثار سینمایی می‌پردازد.

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: