پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      سال حمایت از کالای ایرانی مبارک باد      
کد خبر: ۲۹۱۱۰
تاریخ انتشار: ۲۳ مهر ۱۳۹۸ - ۲۰:۴۲
در نشست خبری نمایش "نیمه تاریک ماه" مطرح شد:
نشست خبری نمایش "نیمه تاریک ماه" براساس اقتباسی از فیلمنامه "غریبه های تمام و کمال" وودی آلن به کارگردانی داوود بنی اردلان، صبح روز دوشنبه، 22 مهر ماه 1398 با حضور داوود بنی اردلان؛ کارگردان، نیکی مظفری؛ بازیگر، هانا کامکار؛ بازیگر، المیرا دهقانی؛ بازیگر، سام کبودوند؛ بازیگر، ندا سرمه؛ طراح لباس، بهاره مولوی؛ نماینده فرش ذوالانواری و فرنوش آبا؛ مشاور رسانه نمایش "نیمه تاریک ماه" در تالار وحدت برگزار شد.

به گزارش پایگاه خبری گیتی آنلاین، نشست خبری نمایش "نیمه تاریک ماه" براساس اقتباسی از فیلمنامه "غریبه های تمام و کمال" وودی آلن به کارگردانی داوود بنی اردلان، صبح روز دوشنبه، 22 مهر ماه 1398 با حضور داوود بنی اردلان؛ کارگردان، نیکی مظفری؛ بازیگر، هانا کامکار؛ بازیگر، المیرا دهقانی؛ بازیگر، سام کبودوند؛ بازیگر، ندا سرمه؛ طراح لباس و بهاره مولوی؛ نماینده فرش ذوالانواری در تالار وحدت برگزار شد و فرنوش آبا؛ مشاور رسانه نمایش "نیمه تاریک ماه"، مدیریت جلسه را بر عهده داشت.

در ابتدا، داوود بنی اردلان به نسخه های بازسازی شده فیلمنامه "غریبه های تمام و کمال" ساخته وودی آلن در کشورهای اروپایی اشاره کرد و گفت که نمایش "نیمه تاریک ماه" براساس اقتباسی از فیلمنامه "غریبه های تمام و کمال"، موضوعی فراگیر و جهان شمول دارد که مختص به یک ملیت خاص نیست و افزود که در جریان هستم، گروه های دیگری مشغول آماده سازی نسخه های دیگری از این نمایشنامه هستند و مرجان شیرمحمدی؛ نویسنده، نسخه دیگری از متن را نوشته است.

او، بی زمانی و مکانی نمایشنامه را اصلی ترین دلیل عنوان برای ساخت نمایش "نیمه تاریک ماه" عنوان و راجع به بومی سازی نمایشنامه اظهار کرد که به دلیل سانسورهای مرکز هنرهای نمایشی، برخی عناصر شرقی را وارد نمایش کردم هرچند بومی سازی صورت نگرفته از آنجا که از نظر من، دوره بومی سازی تموم شده است و در قرن فعلی، اقتباس به شکل قدیمی سازکار نیست.

کارگردان نمایش "نیمه تاریک ماه" درباره گروه بازیگران نمایش گفت که در سال 1397، متن را با گروه بازیگران دیگری از جمله امیر مهدی ژوله، امیرحسین رستمی، بانیپال شومون و ... با محدوده سنی متفاوت اجراخوانی کردم که نسبت به اجراخوانی پیشین، رده سنی بازیگران کاهش یافته است و نیکی مظفری، هانا کامکار، المیرا دهقانی، سام کبودوند، حسین کشفی اصل و جواد مولانیا با توجه به ویژگی های ظاهری و تناسب شیوه بازیگری با نقش ها، انتخاب شدند.

او به مدت زمان یک ماه و پانزده روزه ای تمرینات نمایششان اشاره کرد و گفت با توجه به هزینه های هنگفت ساخت تئاتر به جز گروه های تئاتری دانشجویی و  تجربی، بقیه گروه ها قادر به انجام تمرینات چندماهه نیستند و بازیگران نمایش های حرفه ای به نسبت گروه های مذکور، در پروژه های سینمایی و تلویزیونی دیگری مشغول به فعالیت هستند که از دیگر، دلایلی است که فرصت تمرینات بیش از سه ماهه را از اینگونه گروه ها می گیرد.

داوود بنی اردلان از اولین تجربه بازیگری بهزاد عمرانی؛ خواننده گروه بمرانی خبر داد و از هجمه ها به نسبت بازیگران هنرمند غیرتئاتری گلایه کرد و گفت که در تجربه های پیشین، از حضور بازیگران هنرمند غیرتئاتری، بازخورد بدی نگرفتم هرچند اهالی تئاتر و دانشجویان تئاتری برخورد خوبی نداشتند در نتیجه، از نظر من، بازیگری روی صحنه درست باشد، مثل پژمان جمشیدی، بقیه را روی صحنه حذف می کند به طوری که بازی او در دو سال اخیر، تحسین مخاطبان و منتقدین را حتی در جشنواره فیلم فجر برانگیخت از اینرو، مهم است که بازیگران، خوی خلق و ذوق آفرینش را داشته باشند تا بتوان به آنها اعتماد کرد و یادآور شد که همه اهالی تئاتر، بر دو مبنای تحصیلات و تجربه وارد تئاتر می شوند و هیچکس، شغل مرتبط با تئاتر پیش از ورود به تئاتر نداشته است بنابراین، شخصی مثل بهزاد عمرانی مثل دیگر اهالی تئاتر، به طور حتم از توانایی مناسب برخوردار است که برای ایفای نقش، دعوت شده است و تمایل دارم که یک شب بعد از اجرا، با حضور خبرنگاران و منتقدان تئاتری، درباره اجراگری بهزاد عمرانی بحث و تبادل نظر صورت بگیرد.

هانا کامکار؛ بازیگر، صحبت هایش را اینگونه آغاز نمود که خدا را شکر، دیگر جزو جماعت تئاتری به حساب می آیم و کسی، مرا برای بازیگری و کارگردانی تئاتر مواخذه نمی کند و راجع به ویژگی های نقش، عنوان کرد که نقش از لحاظ ظاهری به من شباهت دارد و در اینجا، فقط به صورت بازیگر صرف به روی صحنه خواهم رفت و برخلاف نقش های قبلی، بحث خوانندگی- بازیگری به صورت توامان وجود ندارد و راجع به چالش های موجود در ایفای نقش گفت که تغییر ناگهانی همبازی، برای من چالش بزرگی به وجود آورد هرچند که کارگردان اثر، به خوبی شرایط را مدیریت کرد.

هانا کامکار درباره ورود بازیگران هنرمند غیرتئاتری عنوان کرد که شخصی مثل پژمان جمشیدی که تجربه حضور در یک صحنه صدهزار نفری و سپس در قاب تلویزیون در یک سریال را دارد و بهزاد عمرانی که برای تماشاگران روی صحنه سالن های موسیقی آواز می خواند، به صحنه، اشراف و شناخت دارند که موجب می شود به دلیل آشنایی آنها با آداب صحنه، به بازیگران خوبی تبدیل شوند.

وی درباره ایده آل خودش بین بازیگری و خوانندگی عنوان کرد که ایده آل من، خوانندگی است و در نتیجه ممنوعیت ها برای آوازخوانی زنان، تصمیم گرفتم تئاتر را در پیش بگیرم زیرا تئاتر، تنها مکانی است که می توانم به صورت قانونی با برخی ملاحظات آواز بخوانم جدا از اینکه اهالی تئاتر از همه لحاظ با اهالی هیچ هنر دیگری قابل مقایسه نیستند و افزود که زندگی در تئاتر باید به صورت اصولی پیش برود تا بازیگر بتواند بازی خوبی را از خودش به نمایش بگذارد از آنجا که بازیگری، آفرینش است و برای شخصی مثل من که در رشته های گوناگون از موسیقی تا بازیگری و کارگردانی تئاتر، تجربه دارد، تجربه های اینچنینی باور به خود ایجاد می کند که در هنگام هنرنمایی روی صحنه می تواند به من یاری برساند.

بازیگر و کارگردان نمایش "امشب اینجا"، بار دیگر به مسئله حضور بازیگران هنرمند غیرتئاتری نقبی زد و اذعان کرد که برای یکی از نقش ها با صد بازیگر تئاتری تماس گرفتند و هر کدام، به دلایلی همکاری نکردند و اضافه کرد که وقتی شخصی مثل بهزاد عمرانی روی صحنه اجرا می رود، باید به مسائلی از این دست توجه شود که هیچ بازیگری اعلام آمادگی نکرد که از اتفاق مذکور جلوگیری نماید پس هیچ جای اعتراضی برای آنها باقی نمی ماند.

داوود بنی اردلان؛ کارگردان نمایش "این آب آشامیدنی نیست!" درباره طراحی صحنه "نیمه تاریک ماه" عنوان کرد که ایده نمایشی با طراحی صحنه همپوشانی دارد و به تناسب ارتباط سه وجهی انسان ها با یکدیگر به شکل:1- با بیرون همانگونه که من، حالا جلوی شما خودم را نشان می دهم، 2- در ارتباط های دو نفره با همسر، شوهر و شریک زندگی که نوع رفتار دیگری دارم و 3- در خلوت که نسبت به دو موقعیت دیگر، بخش دیگری از درونم را به نمایش می گذارم و باید اذعان کنم که نمایش می کوشد بخشی از چنین خوانشی را با توجه به کارکرد فناوری و جایگاه خدایگانی تلفن همراه در نظر همگان ارائه دهد از آنجا که عصر ارتباطات در عصر حاضر، خدایی گونه است و راجع به شیوه اقتباس صورت گرفته روی فیلمنامه گفت که اقتباس، نعل به نعل و وفادارانه صورت گرفته و فقط با ممنوعیت های جامعه، همسان سازی شده است و از آنجا که به زوال روابط انسانی می پردازد، حرف روز تمام جوامع در همه کشورها است مثل نمایشنامه "مکبث" که راجع به میل جاودانگی است و در همه اعصار پیشین و پسین، نمود دارد.

او در بخش بعدی سخنان خودش گفت که از بازیگران، گلایه دارم و در چند وقت اخیر، بی تعهدی از سوی بازیگران به وفور اتفاق می افتد به صورتی که بازیگران، توهم خدایگانی دارند در شرایطی که عصر حاضر، عصر کارگردان ها است البته از آنجا که ایران، از تئاتر روز دنیا، یک قرن عقب است، شاید یک قرن دیگر، عصر کارگردان ها در ایران ظهور کند.

داوود بنی اردلان از حداقل هزینه تولید تئاتر که برای گروه های نمایشی بدون احتساب دستمزد بازیگران به دویست میلیون تومان می رسد و هیچ حامی مالی دلسوز برای بر عهده گیری وظیفه تهیه کنندگی وجود ندارد، پرده برداشت و گفت که کار دولت، ساختن سالن است در حالی که در سالهای گذشته، فقط در کلانشهر تهران، چند سالن خصوصی ساخته شده است و از سوی دیگر، بودجه های انجمن هنرهای نمایشی بین تئاتری ها به درستی تقسیم نمی شود که حاکی از نبود ساز و کارهای مناسب است و گروه های نمایشی مشغول به فعالیت را سردرگم می نماید.

المیرا دهقانی درباره دغدغه ای که باعث شد به گروه نمایشی "نیمه تاریک ماه" بپیوندد، گفت که برای من، مقوله سواد عاطفی، مهم است و نمایش، چنین دغدغه ای را داشت.

او در ادامه راجع به بازیگران هنرمند غیرتئاتری اظهار کرد که در طول سالها فعالیت دریافتم که فضای کاری بازیگر نقش مقابل مهم نیست بلکه مهم پرتلاشی و همراهی بازیگر است که بر هر توانایی دیگری ارجحیت دارد.

بازیگر سریال "لحظه گرگ و میش" به کارگردانی همایون اسعدیان درباره نخستین تجربه همکاری با سام کبودوند گفت که تا به حال، سابقه بازی در مقابل سام کبودوند را نداشتم هرچند بازیگر قابلی است و در تمام مدت با بازیگر مقابل، همراهی می کند و پیشنهاد می دهد و از آنجا که به جز نمایش "نیمه تاریک ماه" در یک سریال دیگر، در حال همکاری هستیم، جدا از تمرینات گروهی، درباره نقش ها با یکدیگر صحبت و تمرین می کنیم و تمرینات تک نفره نیز به موازات اینها ادامه دارد و سام کبودوند به عنوان بازیگر برای نقش روبرو، چالش های خوبی ایجاد می کند و افزود که دوست دارم بازیگر مقابلم، چه در تمرینات و حتی در طول اجرا، برای من چالش ایجاد کند.

نیکی مظفری، نگاه روانشناختی موجود در متن را درخشان ارزیابی کرد که باعث شد ایفای نقش در گروه نمایشی داوود بنی اردلان را قبول کند و در پایان گفت که کلیت قصه، ریتم تند متناسب با عصر پرسرعت حاضر و زمان کوتاه و چهل و پنج دقیقه ای نمایش، از عناصری است که برای مخاطبان جذابیت ایجاد خواهد کرد.

ندا سُرمه در جایگاه طراح لباس که از موسسان کمپین بنیاد مصرف گرایی است، از ایده اجرایی جدید گروه نمایشی برای طراحی لباس نمایش سخن گفت و ابتدا به بحران پوشاک در دنیا نقبی زد که دومین صنعت آلاینده محیط زیست در جهان است و راه برون رفت از چنین بحرانی را بازتولید لباس های قدیمی، زه وار در رفته و پاره و وصله، پینه شده عنوان کرد بدین صورت که بتواند تابوی پوشیدن لباس های تکراری و مصرف گرایی را در نظر مردم بشکند و همراهی گروه نمایشی "نیمه تاریک ماه"، حرکتی در این جهت است.

او در بخش بعدی به تجربه های پیشین بازتولید لباس ها برای هنرمندان در جشن حافظ و کنسرت مهران مدیری اشاره کرد که با استقبال، مواجه شد و افزود که نخستین بار است که چنین تجربه ای در تئاتر برای طراحی لباس بازیگران نمایش روی صحنه صورت می گیرد و طراحی بازتولیدی لباس ها به صورتی است که با استفاده از فنون دوزندگی مختلف ایرانی از قبیل سوزن دوزی، لباس ها در طراحی جدید، خصوصیات جدیدی به دست می آورند، به طور مثال: شلوار جینی که دیگر، قابلیت استفاده نداشت، در طراحی تازه، از شمایل شلوار خارج شد و صحبت های خودش را اینگونه پایان برد که در فرآیند بازتولید، لباس ها، ارزش افزوده پیدا می کنند که دیگر، ویژگی است که به اهمیت بازتولید لباس ها می افزاید.

بهاره مولوی؛ نماینده حامی مالی نمایش تازه داوود بنی اردلان، تاریخچه ای از فعالیت سی ساله فرش ذوالانواری ارائه داد که مطرح بودگی آنها در سطح جهان، آنها را از حضور در فعالیت های تبلیغاتی سینمایی و تئاتری بی نیاز می سازد و موضوع نمایش را یکی از دلایل جذابیت عنوان کرد که آنها را برای همکاری مشتاق نمود و از شباهت بداهه پردازانه دوخت گبه در عشایر لر و قشقائی و نمایش تئاتر سخن گفت که بر مبنای یک ایده اولیه، هر دوی آنها مشغول تکمیل تصویری یک پازل هستند و زندگی در هر دو در جریان است به صورتی که با خلاقیت گبه دوز و هنرمند در ارتباط تنگاتنگ است همانند آنچه که در روزهای آتی به روی صحنه خواهد رفت و در پایان، حضور نیروهای جوان در ارکان مدیریتی و اجرایی فرش ذوالانواری را دیگر ویژگی مهم شرکت فوق برشمرد و پذیرش پیشنهاد حمایت مالی از این نمایش را اقدامی در جهت حمایت از استعدادهای جوانی دانست که در گروه کارگردانی و بازیگری این نمایش، قابل مشاهده هستند.

سام کبودوند درباره حضور در گروه بازیگران "نیمه تاریک ماه" عنوان کرد که با برخی از بازیگران، نخستین تجربه هم بازی بودن را پشت سر می گذارم و المیرا دهقانی، یکی از آنها است که در یک پروژه دیگر، نقش دشمن را داریم و اینجا، روابط عاشقانه زن و شوهری حاکم است و گفت که نمی تواند اطلاعات زیادی راجع به نقش ارائه دهد هرچند اظهار کرد که نمایش، یک نمایش واقعگرایانه با بازی واقعگرایانه است و برخلاف آنچه که دیگران فکر می کنند بازی در نقش های واقعگرایانه به نسبت نقش های مبتنی بر حرکت، سخت است زیرا به شدت متکی بر باور و تمرکز است و بازیگر، باید بتواند به نقشی که بازی می کند، باور داشته باشد تا مخاطب، حضورش را در صحنه بپذیرد در حالی که در نقش های مبتنی بر حرکت، چنین نیست و این صحبت را به عنوان بازیگری می گویم که سابقه بازی در هر دو گونه نقش ها را دارد.

کارگردان نمایش "نیمه تاریک ماه" در بخش پایانی، افت کیفیت اجراها را در مقابل افزایش کمیت اجراها در سطح شهر تهران مورد انتقاد قرار داد و گفت که حتی تعداد اجراهای حال حاضر برای شهر تهران، کم است در صورتی که اجراها از کیفیت لازم برخوردار باشند و برای تماشاگران قشرهای مختلف تئاتری از جمله تئاتر آزاد، تئاتر اندیشمند و تئاتر مبتنی بر سیرک بتوانند محتوای مناسب تولید کنند و از مسئولان تئاتری، توضیح دلیل افت کیفیت نمایش ها و نبود بودجه برای برخی هنرمندان را خواستار شد و از اصحاب رسانه درخواست کرد که مطالبات اهالی تئاتر را پیگیری نمایند.

لازم به ذکر است که نمایش "نیمه تاریک ماه" براساس اقتباسی از فیلمنامه "غریبه های تمام و کمال" وودی آلن به کارگردانی داوود بنی اردلان و با بازی المیرا دهقانی، بهزاد عمرانی، هانا کامکار، سام کبودوند، حسین کشفی اصل، نیکی مظفری و جواد مولانیا از 24 مهر ماه 1398 تا 10 آبان ماه 1398، ساعت 20:30 در تالار حافظ به روی صحنه می رود.


خبرنگار گیتی آنلاین: فرزاد جمشیددانایی/ عکس های حاشیه خبر: مجید نیک نفس

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: