پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09036503610      شهادت سردار سلیمانی تبریک و تسلیت       
کد خبر: ۳۱۰۶۱
تاریخ انتشار: ۲۳ دی ۱۳۹۸ - ۲۳:۰۰
علی رغم پیش بینی ها؛
در حالی که پیش بینی ها از کاهش موج انصرافها و استعفاها از حضور در رویدادهای هنری فجر با پایان روز یکشنبه، 22 دی ماه 1398 همزمان با اعلام "عزای عمومی" از طرف مردم به علت افشای حقیقت سقوط هواپیمای اوکراینی به دست پدافند دفاعی ایرانی خبر می داد، هنرمندان با عزم راسخ خودشان نشان دادند که پیش بینی ها واقعیت ندارند و حتی موج همدردی هایشان به روز دوشنبه، 23 دی ماه کشید و تا لحظه تنظیم گزارش به نظر می رسد همچنان، ادامه دار باشد.

به گزارش پایگاه خبری گیتی آنلاین، گروه نمایشی "آقای اشمیت کیه؟" به کارگردانی سهراب سلیمی که در روزهای یکشنبه و دوشنبه، 22 و 23 دی ماه 1398 برای همراهی هنرمندان با عزای عمومی در خانه تئاتر به روی صحنه نرفت، در بیانیه ای دیگر، اعلام کرد که از حضور در سی و هشتمین جشنواره تئاتر فجر انصراف می دهد و دقایقی بعد، یادداشت گروه اجرایی نمایش "پروانه الجزایری" سعید حسنلو در میان اهالی تئاتر دست به دست شد که از انصراف از حضور در دوره سی و هشتم سخن می گفت و در ادامه، پای عکاسان تئاتری شرکت کننده در بخش نمایشگاهی جشنواره تئاتر فجر همانند رضا جاویدی، ساینا قادری و ... به میان آمد که عنوان می کردند عکس های خودشان را از بخش عکس بیرون کشیدند و با گذشت لحظاتی، جمعی از هنرمندان رشته گرافیک راه یافته به بخش پوستر شامل 22 نفر از طراحان گرافیک حوزه تئاتر در ایران با نام های خورشید آزادی، ایمان ارضی، پوریا احمدیان، سینا افشار، مهدی اسدی، مریم برادران، سروش حیدری، مهدی دوایی، سارا دهجی، رامین رستمی، مهدی رایگانی، سینا سرمدی، محمد شمس، کارنگ طیاری، آذرخش فراهانی، محمد قوام، صالح کامرانی، حامد کاظمی، امین وطنی و میثم همه ئی گفتند که در حمایت از کنش هنرمندان در جشنواره پیش رو حضور نخواهند یافت و دیری نگذشت که در پی انصراف آنها، گروه نمایشی "شَک" به کارگردانی مهدی کوشکی با امید به روزگاری پر از آرامش و آسایش برای ایران، برای دیگر گروه های شرکت کننده در جشنواره تئاتر فجر، آرزوی موفقیت کرد و گفت که در تئاتر فجر شرکت نمی کند هرچند انصراف ها، بخشی از واکنش ها را در بر می گیرد ولی در روز یکشنبه، 22 دی ماه 1398، گروه های نمایشی همچون "14/3" امیرموسی کاظمی و "لانچر 5" پویا سعیدی، با یک دقیقه سکوت به احترام خانواده های داغدیده حادثه سقوط هواپیمای 800- 733 اوکراین به روی صحنه رفتند که برخی مخاطبان، چنین رویکردی را پسندیدند و گروهی دیگر، نکوهیدند و چند دقیقه بعد، خبر انصراف نمایش های "آواز قو" پریزاد سیف، "قصر موروثی خاندان فرانکنشتاین" آتیلا پسیانی"، "بچه" افسانه ماهیان، "آشپزخانه" محمدحسن معجونی، "آن دیگری" سمانه زندی نژاد، "همان چهار دقیقه" صابر ابر از بخش اصلی و شانزده نمایش از بخش دگرگونه های اجرایی با نام های "22" نیلوفر نقیب ساداتی، "اسب سفید" مارال محمدی، "آشکار کردن فاز پنهان" ساغر حسین پور، "پِپ" اسماعیل کمالی دهقان، "پرتآپ" مهدی اعتمادسعید، "پهنه M" مهتاب شیرانی، "توضیح صحنه" کیوان سررشته، "راهرو" حسین ملکی و وحید رهجوی، "سوختیم، سوختید و سوختند" آینا قطبی یعقوبی، "سه دَنَه" مصطفی شب خوان، "صُلح" مصیب زارعی، "فرسا" حامد راد، "قشقره" رضا حیدری، "کوچ- ه" پویان باقرزاده، "وارت آوار" حسین خدایی و "وقتی بزرگتر بودم" سپیده فلاح فر در شبکه های اجتماعی مخابره شد و در تازه ترین خبری که دقایقی پیش در گروه های هنری انتشار یافت، گروه نمایشی "پنجاه/ پنجاه" مرتضی اسماعیل کاشی با نگارش یادداشتی عنوان کرد که با احترام به دبیر جشنواره تئاتر فجر و مدیرکل هنرهای نمایشی در جشنواره مذکور پا به روی صحنه نخواهد گذاشت.

خانه تئاتر و کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر در بیانیه های جداگانه با حادثه دیدگان سقوط هواپیما بر اثر اصابت موشک ایرانی ابراز همدردی و آرزو کردند که روزهای بهتری برای ملت ایران فرا برسد که عاری از دروغ باشد و دومین جشنواره تئاتر اکبر رادی، که قرار بود از 27 دی ماه 1398 تا 30 دی ماه 1398 در تهران برگزار شود، با تصمیم دبیرخانه و با توجه به جریحه دار شدن افکار عمومی بعد از این حادثه به زمان دیگری موکول شد.

بار دیگر، موج همدردی ها عرصه موسیقی را درنوردید و علیرضا عصار، خواننده مطرح موسیقی پاپ، کنسرتش را در تالار وزارت کشور لغو کرد تا دوری دو ساله او از مخاطبانش به درازا بکشد سپس مسئولان برپایی آیین نکوداشت استاد آواز ایرانی محمدابراهیم ذوالقدر در روز چهارشنبه، 25 دی ماه 1398 از تعویق برنامه بزرگداشت وی برای همدردی با مردم عزیز و داغدار سخن بر زبان آوردند تا در زمانی دیگر، از زحمات ایشان در حوزه موسیقی تجلیل شود و بهنام بانی که در روز یکشنبه، 22 دی ماه 1398 به روی صحنه رفته و برای مردم خوانده بود، با پایان کنسرت اعلام کرد که امکان لغو کنسرتش را در کوتاه مدت نداشته است و از مردم ایران عذرخواهی کرد و گفت که کنسرت روز پنج شنبه، 26 دی ماه او در برج میلاد لغو می شود تا در غم هم میهنانش شریک باشد ولی کیهان کلهر که شامگاه روز یکشنبه در تالار وحدت تهران، کنسرت "شهر خاموش" را اجرا می کرد، خاطرنشان کرد که زمزمه هایی برای تعطیلی کنسرت شنیده است اما او معتقد است که هنر جدی هیچ وقت نباید تعطیل شود چون کارش به تفکر آوردن افراد است که واکنش های متضادی را برانگیخت و رامین بهنا آهنگساز و مدرس موسیقی در پاسخ به او بیان کرد که چگونه ایشان بعد از حمله ترکیه به کردها، کنسرت خودش را در شهر استانبول لغو کرد و حالا، برای همدردی با مردم ایران، موضع دیگری را اتخاذ می کند و خبر لغو کنسرت های "شهرام ناظری"، اجراهای جشنواره موسیقی فجر در استان کرمان و آیین یادبود استاد حسین دهلوی موسیقی دان، آهنگساز و رهبر ارکستر ایرانی در روز پنج شنبه، 26 دی ماه 1398 در فرهنگسرای نیاوران، دیگر اخباری بود که رسانه ها، از انتشار آنها سرباز زدند.

از دیگر اخباری که هنرمندان حوزه هنرهای تجسمی را در بهت و حیرت فرو برد بعد از اینکه جمع کثیری از دبیران و داوران جشنواره هنرهای تجسمی فجر از مسولیت های خودشان در آن رویداد کناره گیری کردند، خبر تعطیلی "گالری آب انبار" در اعتراض به عدم اهمیت هنر در حال حاضر و مصیبت های به وقوع پیوسته برای مردم ایران به گوش رسید که برای مخاطبان هنرهای تجسمی، خبری دردناک است و امید است آنها از این تصمیم صرف نظر نمایند تا همچنان، علاقه مندان بتوانند از نمایش آثاری همچون نمایشگاه عکس "44 روز" دیوید برنت از روزهای آغازین انقلاب اسلامی ایران و نمایشگاه آثار نقاشی "دهانه برخوردی" طاها حیدری بهره مند شوند.

در حوزه سینما، هنرمندانی همچون فاطمه معتمدآریا، هایده صفی یاری و دیگران، عنوان کردند که در جشنواره فیلم فجر به هیچ صورتی حضور نخواهند یافت و اینطور که به نظر می رسد تلاش های سینماگران برای توقف اکران آثارشان در روز یکشنبه، 22 دی ماه به نتیجه نرسیده که خبری از سوی نهادهای دولتی اعلام نشده است و اکران آثار همانند روزهای قبل، ادامه می یابد.

در نهایت، انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران در بیانیه ای که در اختیار رسانه ها قرار داد، یادآور شد که اتفاق تأسف‌بار روزهای اخير و سقوط هواپيمای مسافربری متعلق به اوکراین و كشته شدن تعداد زیادی از شهروندان ایرانی و غیرایرانی به‌ويژه جمعی از نخبگان كشور، موضوعي نبود كه از چشم هيچ‌كس پنهان بماند، ولي رويدادهای 3 روز بعد از آن نشان داد كه جامعه ايران فاقد سامانه پدافندی رسانه‌ای است. آنچه كه در شرايط كنونی می‌تواند اين جامعه را با خطر مواجه كند، فقط حملات نظامي يا موشكی نيست، بلکه بيش از هر چيز فقدان رسانه آزاد است؛ رسانه‌ای كه بتواند مطالبات مردمي را پاسخ دهد و بر حكومت و كارگزارانش نظارت مدنی و موثر داشته باشد. پنهان‌کاری و انتشار مطالب دروغ، ضربه سنگینی به اعتماد مردم و افکار عمومی زد و جایگاه لرزان رسانه‌ها را لرزان‌تر کرد. وضعيت اين آش آنچنان شور شده كه صداي سرآشپز هم درآمده است و دست‌اندركاران صداوسيما نيز اذعان می‌كنند كه با وضعيت كنونی اعتبار آنان زير سؤال رفته است؛ غافل از اينكه اعتبار اين رسانه و بسیاری از رسانه‌هاي داخلي، خيلي پيش از اين از ميان رفته بود با اين تفاوت كه ساير رسانه‌ها معترض اين وضع بودند، ولي صداوسيما مدافع آن بود. این واقعه نشان داد که مردم نمی‌توانند به داده‌های رسمی اعتماد کنند و روزنامه‌نگاران باید با کوشش خود این خلا را تا حد ممکن پر کنند. به باور انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران،ريشه اين بحران را باید در نگاه مسئولان به کارکرد و نقش رسانه و نيز نگرش مديران رانتی رسانه‌های غيرمستقل و وابسته جست‌وجو كرد.آنجا كه يك مقام نظامی براي پذيرش مسئوليت و رفع اتهام از رسانه‌ها اعلام می‌كند كه "رسانه‌ها هيچ تقصيری ندارند، چون آنها تا ديروز براساس دانسته‌های خودشان عمل می‌كردند و از واقعيت خبر نداشتند" و در همین راستا خبرنگار صداوسيما  نیز مي‌گويد كه "پنهان‌كاری مسئولان باعث شد تا اعتبار رسانه‌ای خودمان از بين برود." اين دو ارزيابی معرف وجود اين ديدگاه مشترک است كه رسانه يعنی بوق، رسانه يعنی روابط عمومی، رسانه يعني آنچه كه مسئولین ابلاغ و رسانه منعكس كند درحالی‌ كه پنهان‌كاری دست‌اندركاران رفع مسئوليت از رسانه نمی‌كند، وظيفه رسانه كشف حقيقت و بيان آن است و نه انتظار برای اعلام آن از سوي مسئولان و این مستلزم تامین امنیت حرفه‌ای و شغلی روزنامه‌نگاران است.

صبح روز شنبه فاجعه رسانه‌ای ايران به‌وضوح قابل مشاهده بود؛ در‌حالی ‌كه مردم تيترهای شرم‌آور برخی از رسانه‌ها مبنی بر توطئه‌آميز بودن اتهام سقوط با موشك را روی دكه‌ها مشاهده می‌كردند، همزمان از طريق دیگر در حال خواندن اطلاعيه‌های ستاد مشترك نيروهای مسلح و نيز رياست‌جمهوری در خصوص اصابت موشک به هواپیما بودند.

اكنون كه در حال تشییع اعتماد عمومی هستيم اولين تابوت‌های آن شامل جنازه‌های رسانه‌های رسمي به‌ويژه صداوسيما و سپس مطبوعات و سايت‌هاست.

فرايند انتقال مرجعيت رسانه‌ای به فراسوی مرزها و نيز شبكه‌های غيررسمی و غيرحرفه‌ای تكميل شده است. اكنون ماييم و اين جنازه روی دست مردمی كه بايد با اتكا و اعتماد به آن در فرايندهای جامعه خود مشاركت می‌كردند.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران تاكنون و در چند نوبت نسبت به اين وضعيت اعلام خطر كرده است، ولی ظاهرا هيچ گوش شنوايی وجود ندارد و ازاين‌رو اين‌بار خطاب سخن خود را متوجه همكاران می‌كنيم و خواهان اقدام مشترك آنان براي بهبود فضای رسانه‌ای كشور می‌شويم.

از تمامي همكاران مي‌خواهيم كه از اين پس بدون ملاحظات مرسوم كه تماما نيز غيرقانونی است در تهيه خبر، گزارش و تحليل اقدام كنند و پرسشگری را به مرکز فعالیت رسانه‌ای خود بازگردانند.

امیدواریم که مديران محترم مسئول مطبوعات و سايت‌ها و... نیز با همراهی و بدون ملاحظه‌های غیرقانونی امكان انتشار مطالب را فراهم كنند و تنها معيار آنان براي جلوگيری از انتشار مطالب چارجوب‌های قانونی و نه فشارهای این و آن باشد.

اطمینان داریم که همکاران محترم در هر صورت می‌توانند تولیدات خود را منتشر نمایند و به اطلاع مردم برسانند.

خبرنگار گیتی آنلاین: فرزاد جمشیددانایی

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: