پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      
کد خبر: ۳۳۵۷۷
تاریخ انتشار: ۰۶ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۹:۵۴
خودروسازی ترکیه، برخلاف ایران که خود را به مستعمره خودروسازان فرانسه تبدیل کرد، با انتخاب صحیح و متنوع شرکای خارجی به بزرگترین صادرکننده دنیا تبدیل شده است.
به گزارش تحریریه، ترکیه از جمله کشورهای هم رده اقتصادی با ایران است که برخلاف صنعت خودروی ایران نه تنها توانسته است خود را اتکا به حمایت های دولتی رها سازد بلکه سالانه میلیاردها دلار ازر را به اقتصاد این کشور تزریق نماید.

صنعت خودروسازی ترکیه توانسته است با تولیدی تقریبا از نظر کمیت نزدیک به ایران، اما درکیفیتی کاملا متفاوت و برتر، برای خود جایگاه مناسبی را حداقل در اندازه های منطقه ای کسب کند.

این کشور از دهه 1950 میلادی وارد عرصه خودروسازی شد، اما تا حدود دو دهه تمرکز خود را تنها بر مونتاژ خودرو قرار داد و به پیشرفت چندانی دست پیدا نکرد. از دهه 1970 نخستن قانون خودرو در این کشور با هدف افزایش داخلی سازی خودرو تصویب شد که البته با توجه روابط بین المللی و موقعیت جغرافیایی مهم این کشور به عنوان رابطی میان شرق با غرب نظر مثبت سرمایه گذاران را هم جلب کرد.

به اعتقاد تحلیلگران، جهش بزرگ صنعت خودروی ترکیه از دهه 1990 و با آغاز همکاری با شرکت های شرق آسیا به ویژه ژاپن و سپس کره جنوبی آغاز شد. در واقع ترکیه به عنوان پلی برای شرکت های بزرگ این دو کشور جهت صادرات به اروپا دیده شد و همین نگاه باعث رشد سریع و کسب درآمدهای صادراتی درخور توجه آنکارا و ورود دیگر غول های خودروسازی جهان گردید.

حضور شرکت های بزرگ خودروسازی همچون تویوتا، هوندا، هیوندای و … از آن زمان تاکنون ادامه یافته و موجب ورود و رقابت شرکت های دیگر از جمله از آلمان، ایتالیا و فرانسه هم شده است.

کارشناسان از جمله رموز موقیت صنعت خودروی ترکیه را تعاملات بین المللی این کشور و وضع تعرفه پلکانی و متغیر در حوزه واردات خودرو با دیگر کشورهای جهان می دانند. به عنوان نمونه وادارت خودرو از اروپا با تعرفه ای روبرو نمی شود، اما واردات خودرو از دیگر کشور با 10 درصد عوارض روبرو می شود. قوانین به نسبت شفاف دولت ترکیه که کمتر دستخوش سیاست بازی و دیدگاه های شخصی و مافیایی شده است به تدریج این کشور را به یک قطب مهم خودرویی در منطقه و سپس جهان تبدیل می کند. این روند منطقی مدیران این صنعت در ترکیه موجب افزایش اقبال عمومی در داخل این کشور نسبت به خودروهای داخلی شده به گونه ای که حدود یک سوم خودروها در این کشور نو هستند.

از طرف دگر همین دیدگاه که بیشتر بر ساده سازی روند تولید و ایجاد فضا برای رقابت خودروهای تولید داخلی با وادراتی باعث شده است که ترکیه اکنون در صدر کشورهای جهان در زمینه نسبت صادرات به تولید خودرو قرار داشته باشد.

به نوشته روزنامه دیلی صباح، ترکیه با صادرات بیش از 80 درصد خودروهای تولیدی خود این رتبه مهم را کسب کرد و سودهای ارزی فراوانی را به دست آورده است. جالب اینجاست که طبق این گزارش کشور مکزیک با آمار 80، اروپا با 79 و کره جنوبی با 59 درصد صادرات در رتبه های بعدی قرار دارند.

از سال 1994 تا 2017 شرکت های خودروساز ترکیه ای در مجموع توانسته اند نزدیک به 13 میلیون خودرو صادر کنند و در سال 2018 هم حدود یک میلیون عدد بر این آمار افزود شد. شرکت اویاک رنو در این دوره 3.7 میلیون، فورد اوتوسان 3.2 میلیون و توفاس 3 میلیون خودرو صادر کرد. کارخانه های تویوتا 1.9 میلیون، هیوندای 1.5 میلیون و هوندای ترکیه هم 126 هزار خودرو صادر کرده اند.

نکته جالب اما دردناک برای ما تنوع شرکت های همکار در ترکیه است. آن ها هیچگاه مسیر را بر سوءاستفاده یک کشور یا شرکت خارجی هموار نکردند و در همکاری با شرکت های معتبر خارجی راه را برای رقابت شرکت های خارجی در ترکیه باز گذاشتند.

پرسابقه ترین شرکت داخلی ترکیه توفاس است که سال گذشته پنجاهمین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت و تاکنون موفق به صادر کردن 3 میلیون خودرو شده است. توفاس زائیده همکاری شرکت های ترک با فیات ایتالیا بود.

خودروسازی ترکیه در ابتدا رویکردی شبیه دو خودروساز بزرگ ایران در پیش گرفت اما در راستای سیاست عقلایی تنوع بخشی به شرکت های همکار، به جای تمرکز انحصاری بر شرکت های فرانسوی، نظر مثبت شرکت های بزرگ اروپا و آسیا را جلب کرد.

علاوه بر صادرات خوردو این کشور در زمینه قطعه سازی هم پیشرفت های چشمگیری داشت و هیچگاه به چین یا حتی قطعه سازان داخلی مجالی را برای ایجاد انحصار نداد. همچنین قوانین ترکیه به گونه ای تدوین شدند که خودروسازان و شرکت های تابعه قادر نبودند قطعات بی کیفیت و نامناسب را به نام خود اما با سود چندبرابری وارد کنند.

ترکیه در سال 2012 نزدیک به 3.5 میلیارد دلار قطعات خودرو را به کشورهای مختلف جهان صادر کرد. در یک دهه اخیر بیش از 1100 قطعه ساز داخلی ترکیه در کنار نزدیک به 200 شرکت مهم بین المللی و شناخته شده جهان این هدف را اجرایی کرده اند.
یکی از دلایل موفقیت شرکت های خودروساز در ترکیه آن است که 17 شرکت اصلی خودروساز جهان که موجب کسب سود فراوان برای ترکیه شده اند بیشتر از 50 درصد سهام شرکت های فعال در صنعت خودروسازی ترکیه را در اختیار دارند.

هدف راهبردی ترکیه در صنعت خودرو از چند دهه قبل به سوی افزایش داخلی سازی، ورود به زنجیره تامین و قطعه سازی بین المللی متمرکز شد و در این مسیر با فراهم کردن زمینه ها، سرمایه گذاری در این کشور به ویژه با حضور بزرگان تولید خودرو و قطعه سازی محقق شد.

باهدف استفاده حداکثری از ظرفیت ها، رقابت پذیری و گسترش صادرات دو اصل مهم در نظر گرفته شدند. برای ارتقای رقابت پذیری نیز کاهش هزینه ها از طریق بهبود بهره وری و نوآوری در صنعت با ایجاد زیرساخت های پژوهشی در کنار انتخاب شرکای استراتژیک متنوع و قابل اعتماد این راهبردی را برای آنکار محقق ساخت.
نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: