پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      پایگاه خبری گیتی آنلاین نمایندگی استانی می‌پذیرد  09191910422       پایگاه خبری گیتی آنلاین خبرنگار می‌پذیرد  09191910422       
کد خبر: ۳۳۸۲۸
تاریخ انتشار: ۲۴ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۹:۲۱
حمداله عمادی حیدری دانشجوی ارشد ارتباطات علامه
گیتی‌آنلاین- از آنجا که داستان فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» بر اساس یک ماجرای واقعی نوشته شده است، باید آنرا گزارش دراماتیک از یک واقعه تاریخی ارزیابی کرد که در مجموع نمره بالایی از نظر بازنمایی این واقعه می‌گیرد.

خلاصه داستان فیلم

فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» به کارگردانی آلن جی پاکولاست و ویلیام گلدمن نویسنده فیلم‌نامه است که فیلم‌نامه را بر اساس کتاب «همه مردان رییس جمهور» نوشته باب وودوارد و کارل برنستین نوشته است.

رابرت ردفورد، داستین هافمن، جک واردن، مارتین بالزام، هال هالبروک، جیسون روباردز، جین الکساتدر بازیگران این فیلم و رابرت ردفورد و والتر کولبنز تهیه کنندگان این فیلم هستند.

برادران وارنر شرکت پخش کننده فیلم است که و ۱.۵ میلیون دلار صرف ساخت فیلم شده و ۷۰.۶ میلیون دلار فروش داشته است. این فیلم 138 دقیقه ای به زبان انگلیسی برای اولین بار در ۹ آوریل ۱۹۷۶ به نمایش درآمد و محصول ایالات متحده آمریکاست.

در جریان ماجرای واترگیت، باب وودوارد و کارل برنستین، خبرنگاران روزنامه واشنگتن پست، با پیگیری این ماجرا، موجبات استعفای ریچارد نیکسون سی و هفتمین رییس جمهور ایالات متحده را پدید می آورند.

پس زمینه های فیلم

بامداد روز ۱۷ ژوئن سال ۱۹۷۲ «فرانک ویلز» نگهبان ساختمان واترگیت برای دومین بار متوجه چسب روی در ورودی ساختمان می شود و این بار به پلیس زنگ می زند. پلیس متوجه می شود در طبقه ششم این ساختمان ۱۱ طبقه که ستاد انتخاباتی سناتور جرج مک گاوِرن دموکرات است، ۵ مرد ناشناس با دستکش و میکروفن حضور دارند. در تحقیقات بعدی معلوم شد آنها ۲ کوبایی ۲ کارمند سابق سیا، و ۱ عضو ستاد انتخاباتی نیکسون هستند. کار بالا می گیرد و معلوم می شود مقامات بالاتر دولت در این ماجرا دست دارند و در نهایت می رسند به ریچارد نیکسون، سی و هفتمین رییس جمهور ایالات متحده.

هنوز برای خیلی ها «واترگیت» واژه ای مبهم است. اما این ماجرا صرفاً یک استراق سمع از افراد حزب مخالف بوده است. نه کسی در «واترگیت» کشته شده، نه زخمی. حتی نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۲ نشان داد نیکسون با فاصله قابل توجهی مک گاورن را شکست داد. در نتیجه «واترگیت» حتی تأثیری بر نتیجه انتخابات سال ۱۹۷۲ ایالات متحده نگذاشت. آنچه باعث شد این ماجرا تا آن حد بزرگ شود که به استعفای نیکسون بیانجامد را می توان چیزی مثل روح حقیقت طلبی برشمرد.

در جریان «واترگیت» وقتی کار بالا گرفت، سه اتهام مهم متوجه نیکسون شد، که اگر او استعفا نمی داد، به احتمال خیلی زیاد موجب برکناری او از سوی کنگره می گردید. اتهامات نیکسون عبارت بود از: ۱. جلوگیری از اجرای عدالت (از طریق پنهان کاری و دروغ) ۲. سوءاستفاده از قدرت ۳. تحقیر کنگره.

در نهایت در شب ۸ اوت ۱۹۷۴ ریچار نیکسون ۳۷ امین رییس جمهور ایالات متحده استعفا داد. یک ماه بعد جرالد فورد (معاون او که طبق قانون به جای او بر مسند قدرت نشست) نیکسون را عفو کرد و از او عذرخواهی نمود. نیکسون طبق قوانین ایالات متحده چند راه داشت که او «استعفا، منع تعقیب کیفری و عذرخواهی رییس جمهور بعدی از وی» را انتخاب کرد.

واترگیت ماجرایی بسیار اثرگذار در تاریخ ایالات متحده آمریکا محسوب می شود. باب وودوارد و کارل برنستین، سالها بعد کتابی درباره «تأثیر واترگیت بر پنج رییس جمهور بعدی آمریکا» نوشتند و در آن شرح دادند چگونه جرالد فورد، جیمی کارتر، رونالد ریگان، جرج بوش پدر، و بیل کلینتون تحت تأثیر واترگیت بوده اند.

ویژگی های فیلم

فیلم همه مردان رییس جمهور از سوی دیگر در ردیف فیلمهایی قرار می گیرد که در دهه ۱۹۷۰ رواج داشتند و می توان از آنها به عنوان فیلمهای ژانر «توطئه» یاد کرد. در این فیلمها نشان داده می شد که پلیس، ناسا، FBI. CIA و... بدون اطلاع افکار عمومی، در پشت ماجراهای مهم قرار دارند. از جمله فیلمهای مهم ژانر توطئه دهه ۱۹۷۰ می توان به کلوت، محله چینی ها، تلفن، مکالمه، سه روز کندور، اصول دومینو، و کاپریکورن یک اشاره داشت.

در ابتدا جان اشله زینگر برای کارگردانی این فیلم در نظر گرفته شده بود، اما او حاضر به ساختن این فیلم نشد. حتی آلن جی پاکولا هم در ابتدا مایل نبود این فیلم را کارگردانی کند، چون تصور می کرد یک فیلم بوچ کسیدی و ساندنس کید دیگر است!

این فیلم جزو معدود فیلمهای تاریخ سینماست که به «مکالمه تلفنی» استوار است. ۲۵ مکالمه تلفنی در این فیلم وجود دارد. نمره تلفن هایی که در فیلم به آنها اشاره می شود واقعی هستند.

رابرت ردفورد (به عنوان تهیه کننده فیلم) مایل بوده فیلمبرداری در مکان‌های اصلی انجام شود، ولی روزنامه «واشنگتن پست» اجازه فیلمبرداری در ساختمان روزنامه را به گروه فیلمبرداری نداد و فیلم در استودیو ساخته شد.

رابرت ردفورد یکی از آدمهای مؤثر فیلم همه مردان رییس جمهور است. نقش او در این فیلم خیلی فراتر از یک «بازیگر» است. ردفورد در جریان انتشار مقالات باب وودوارد و کارل برنستین در «واشنگتن پست» شخصاً با وودوارد تماس می گیرد و از او می خواهد وقایع واترگیت را به صورت یک کتاب بنویسد. پس از انتشار کتاب، (که نام آن کنایه و اشاره ای هم به کتاب معروف رابرت پن وارن همه مردان شاه ۱۹۴۶دارد) ردفورد حقوق اقتباس سینمایی آن را به قیمت ۴۵۰ هزار دلار می خرد و تصمیم به ساخت آن می گیرد. شرکت برادران وارنر به شرط بازی رابرت ردفورد در این فیلم، تهیه و پخش آن را به عهده می گیرد.

دیگر کار مهم رابرت ردفورد انتخاب هوشمندانه ویلیام گلدمن به عنوان فیلمنامه نویس است. ردفورد (در مقام بازیگر) پیش از آن در سه فیلم موفق بازی کرده بود که ویلیام گلدمن نویسنده فیلمنامه آنها بود: بوچ کسیدی و ساندنس کید، والدو پیپر بزرگ، و صخره داغ.

همه مردان رییس جمهور چهارمین همکاری مشترک این بازیگر و نویسنده بود. همکاری آنها در فیلم پنجمی هم ادامه پیدا کرد: پلی در دوردست.

او و هافمن ماه‌ها در تحریریه روزنامه «واشنگتن پست» حضور داشتند تا دریابند سلوک واقعی یک خبرنگار چگونه است.

چرا همه مردان رییس جمهور فیلم بزرگی است؟

پاسخ این پرسش را در فیلمنامه ویلیام گلدمن و کارگردانی آلن جی پاکولا باید جستجو کرد. توجه کنیم که در این فیلم: لحن فیلم هرگز به ورطه یک فیلم «هیجانی»، «پلیسی»، با «جاسوسی» سوق داده نمی شود و ما در سراسر فیلم با لحن یکدستی مواجه هستیم که تقریباً به طور «خطی» به بازگویی ماجرا می پردازد. در نتیجه صحنه های کلیشه ای رایج در اینگونه فیلمها مثل «تعقیب و گریز»، «تهدید»، «به هم ریخته شدن آپارتمان»، «دیزالو صفحه نخست روزنامه ها به هم» در این فیلم وجود ندارد.

در سراسر فیلم به شکلی هوشمندانه، ما فقط در این سوی داستان قرار داریم. کنار خبرنگارها. هرگز چیزی از آن طرفی ها نمی دانیم. فیلم هرگز وارد کاخ سفید، اف بی آی، یا محفل جمهوری خواهان نمی شود. گاهی خبرهایی از آن طرف را از زاوبه دید خبرنگاران، از صفحه تلویزیون می بینیم. همیشه این طرف ماجرا هستیم. و این یعنی «سینما».

در پایان فیلم باز هم به شکلی هوشمندانه از یک «گره گشایی» به سبک فیلمنامه های «سه پرده ای» خودداری می شود و فیلم به آرامی تمام می شود.

این فیلم در سال ۲۰۱۰ به کتابخانه کنگره ملی آمریکا الحاق شد. درجه نظارتی فیلم در ابتدا R بود که امروز کمی عجیب به نطر می رسد، اما در سالهاب بعد به PG که درجه نمایشی «عمومی» است تغییر پیدا کرد.(غلامعباس فاضلی، پایگاه تحلیلی «پرده سینما»)

نمره بالای فیلم در بازنمایی یک واقعیت تاریخی

فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» بر اساس کتابی از دو روزنامه نگاری که ماجرای رسوایی واترگیت را افشا کردند نوشته شده است و کارگردان و تهیه کننده فیلم تلاش زیادی کرده اند تا فیلم گزارش واقعیت رسوایی واترگیت باشد و این فیلم از لحاظ نزدیک بودن به واقعیت نمره بالایی می گیرد.

اگرچه در کل، نمره فیلم از لحاظ گزارش واقعیت بالاست اما به هر حال مواردی غیرمستند یا حتی نمایشی و درماتیک هم در فیلم گنجانده شده تا فیلم جذاب تر شود.

البته وقتی فیلمی سیاسی ساخته می شود که سیا و اف بی آی هم بخشی از ماجرای فیلم هستند نباید انتظار داشت که فیلم همه واقعیت ها را به نمایش درآورد و حتی کتابی که این دو روزنامه نگار نوشته اند هم به نظر می رسد همه واقعیت ها را درباره ماجرای واترگیت نمی گوید و باید منتظر بود تا در آینده و از دل تاریخ، جنبه های ناگفته این ماجرا و جزئیات بیشتر آن بیرون آید.

اختلاف نظر درباره نمایشنامه فیلم

دو روزنامه نگاری که کتاب «همه مردان رییس جمهور» را نوشته اند بعدها در جریان نوشتن نمایشنامه فیلم نظر یکسانی ندارند و کارل برنستین سناریوی ویلیام گلدمن نویسنده فیلمنامه را رد کرد اما در نهایت پاکولا کارگردان فیلم همین نمایشنامه را برای ساخت فیلم به کار برد که این موضوع خود به این معناست که درباره واقعیت های این فیلم تاریخی بین شاهدان عینی فیلم هم چون و چراهایی وجود داشته و در حالی که باب وودوارد یکی از روزنامه نگاران و نویسندگان کتاب «همه مردان رییس‌جمهور» نمایشنامه را تایید کرده دیگری آنرا رد کرده است.

فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» فقط هفت ماه اول رسوایی واترگیت تا سوگند یاد کردن نیکسون در 20 ژانویه 1973 را به نمایش درآورده و فقط از زوایه دید این دو روزنامه نگار به ماجرا پرداخته بنابراین فقط بخشی از واقعیت را به نمایش درآورده و ابعاد دیگر این ماجرا هنوز پنهان است.

بخشی از نمایشنامه در کتاب یا در اسناد واترگیت وجود ندارد

 البته فیلم به نوعی سیا و جامعه اطلاعاتی آمریکا را نیز در ماجرای واترگیت دخیل می داند به طوری که افراد دستگیر شده در این ماجرا هم ارتباطاتی با سیا داشته اند و حتی یکی از آنها کارمند سابق سیاست و صداکلفت هم در بخشی از فیلم به باب وودوارد می گوید که هادلمن رییس دفتر نیکسون فقط دنبال پنهان کردن نقش کمیته انتخاب مجدد در رسوایی واترگیت نیست بلکه موضوع پنهان کردن نقش جامعه اطلاعاتی آمریکا در این ماجرا هم هست.

زبونی سیاستمداران در مقابل قدرت افسانه ای روزنامه نگاران

فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» روزنامه نگارانی را به نمایش می گذارد که سیاستمداران را از عرصه قدرت به زیر می کشند و حتی دستگاه های اطلاعاتی مثل سیا را به خاطر نقشی که در معادلات پشت پرده سیاسی ایفا می کنند، رسوا می سازند.

روزنامه نگاران فقط یکبار، آنهم از طرف صدا کلفت در آخر فیلم هشدار دریافت می کنند که جانشان در خطر است و آنها در انجام ماموریت خود آزادی کامل دارند و حتی روزی که نیسکون در حال سوگند ریاست جمهوری است آنها در حال تایپ داستان رسوایی وی هستند.

در اینکه قوانین ایالات متحده و به طور مشخص قانون اساسی این کشور بیش از آنچه ما فکر می کنیم به آزادی بیان و آزادی روزنامه نگاران اهمیت داده شکی نیست و تقریبا روزنامه نگاران در کمتر کشوری از دنیا تا این حد آزادی عمل و قدرت دارند اما به نظر می رسد کمی هم در اینباره مبالغه شده باشد.

اینکه تنها واکنشی که از کاخ سفید و نیکسون درباره اقدامات روزنامه نگاران دیده می شود فقط یک تکذیبیه است یا اینکه این روزنامه نگاران بدون مزاحمتی از جانب جامعه اطلاعاتی آمریکا یا اف بی آی یا افراد وابسته به دفتر نیکسون کارشان را انجام می دهند هم به نظر نمی رسد گزارش واقعیت باشد و در واقع در دنیای واقعی، سیاستمداران یا دستگاه های امنیتی و پلیسی اینقدر دسته و پا بسته و زبون و منفعل نیستند.

افشاگری کارمندان کنونی و سابق

یکی از موارد دیگری که می تواند جنبه نمایشی داشته باشد و بعید است گزارش واقعیت باشد افشاگری کارمندان کنونی و سابق دفتر نیکسون است که خبرنگاران با ترفندهای مختلف از آنها اعتراف می گیرند اما در واقعیت چنین نیست و معمولا کارمندان در آمریکا تعهدهایی را قبول می کنند که بر اساس آن حق ندارند اطلاعات مجموعه کاری خود را به هیچ شکلی و در هیچ زمانی افشا کنند.

اینکه این خبرنگاران بسیار حرفه ای عمل می کنند و تلاش دارند از منابع مختلف اطلاعات خود را تکمیل و تایید کنند واقعا برای کارآموزان خبر آموزنده است اما کارآموزان خبر باید بدانند که واقعا همیشه اینقدر کار ساده نیست و مردم یا کارکنان دستگاه ها همکاری نمی کنند و شما نمی توانید از آنها به این راحتی ها کمک بگیرید.

فیلمی آموزشی برای خبرنگاران

در خیلی از کشورهای دنیا، فیلم «همه مردان رییس جمهور» برای دانشجویان رشته خبرنگاری به عنوان فیلم آموزشی نمایش داده می شود. من در تماشای سالهای دورتر فقط به همراه داشتن قلم و کاغذ توسط این دو خبرنگار حین گفتگو توجه کردم، اما در دیدن های بعدی فیلم متوجه نکات دیگری هم شدم که دربرگیرنده اصول اخلاقی مهمی برای یک خبرنگار هستند. توجه کنیم که باب وودوارد و کارل برنستین در طول فیلم ۱. همیشه دفترچه و قلم همراهشان هست ۲. در ابتدای هر گفتگو خودشان را به طرف مقابل معرفی می کنند ۳.هرگز دروغ نمی گویند. با وجود آنکه آنها با مسئله ای بسیار مهم سر و کار دارند اما هرگز به طرف مقابل خود دروغ نمی گویند. ۴. اصرار و روش خاصی در تأیید گرفتن خبر، یا تأیید گرفتن فرضیه هایشان دارند. آنها هرگز بدون تأیید گرفتن از یک منبع موثق خبری را منتشر نمی کنند. ۵.در اوائل فیلم وقتی کارل مقاله باب را اصلاح می کند، باب با وجود مخالفت نخستین، وقتی متن ویرایش شده را می خواند اقرار می کند که «مال تو بهتره». این اقرار کردن به بهتر بودن کار دیگری فضیلت بزرگی است. ۶.رابطه آنها با سردبیرشان جالب است. ضمن تلاش برای متقاعد کردن او، تابع دستور او هستند.

یکی از صحنه های فیلم که به نظرم هر خبرنگاری باید آن را ببیند و شخصاً عاشق این صحنه هستم، جایی است که باب و کارل به منزل «اسلون» می روند تا تأیید او را در انتشار خبری که می خواهند منتشر کنند بگیرند. آنها از نظر حرفه ای و اخلاقی خود را ملزم می دانند که حتماً پیش از انتشار خبر، تأییدی از یک منبع موثق برای آن بگیرند، و این در حالی است که «اسلون» معذوریت دیگری دارد و نمی تواند به وضوح فرضیه آنها را تأیید کند. تکنیک گفتگو در صحنه تأیید گرفتن از «اسلون» محشر است. او در ابتدا برای اینکه خیال آنها را راحت کند تأکید می کند: «من منبع شما نیستم» و بعد در پاسخ به اصرار آنها می گوید «خبر را تأیید هم نمی کنم» اما در حین مکالمه پاسخ جالی می دهد که دلالت بر تأیید خبری است که آنها قصد انتشارش را دارند: «بگذارید اینطوری بگم، اگر این گزارش را می نوشتید هیچ مشکلی باهاش نداشتم!». (غلامعباس فاضلی، پایگاه تحلیلی «پرده سینما)

منابع:

1- غلامعباس فاضلی، پایگاه تحلیلی «پرده سینما»

http://cinscreen.com/?id=8065


«پایگاه خبری گیتی‌آنلاین درباره صحت یا رد ادعاها قضاوتی ندارد و مسئولیتی نمی‌پذیرد»
نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: