پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      
کد خبر: ۳۶۶۱۳
تاریخ انتشار: ۰۲ آبان ۱۳۹۹ - ۰۰:۰۵
سارا حدادی نائب رییس کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر عنوان کرد:
سارا حدادی نائب رییس کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر و کارشناس ارشد ارتباطات به دلیل تعطیلی دنباله دار تئاتر در دوران کرونا و آسیب اطلاع رسانی قطره چکانی طی یادداشتی از روند مدیریتی ابراز تاسف کرد.

صدمات ناشی از شیوع ویروس کرونا ، نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان تبعات اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی زیادی برای جوامع انسانی در برداشته است ، اما نداشتن امنیت شغلی در بین اهالی هنر علی الخصوص هنرمندان تئاتر که فاقد در آمد ثابت شغلی هستند ، مساله ی بسیار مهمی است که انگار از دید مدیران مغفول مانده است ، اگر چه صندوق اعتباری هنر ، خانه تئاتر و حتی خیرین دست به دست هم داده اند تا فشار این بحران را به حداقل برسانند اما مدیریت بحران از نهاد دیگری می بایست صورت بگیرد ، هر چند اگر در رسانه ها تورقی بزنید اخباری مبنی بر دفتر اقتصاد فرهنگ و هنر معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارتخانه از صاحبان مشاغل و بنگاه های فرهنگی به چشم می خورد اما انگار همیشه هنر نمایش در این بررسی ها فراموش شده اند . 

روند تبلیغات و اطلاع رسانی تئاتر در روزهای بحران زده ی کرونایی برای اهالی تئاتر هر روز سخت تر و سخت تر می شود و هیچ گاه از سوی مدیران کل و مسئولین ارتباطات تئاتر دیده نشده است ، کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر طی جلسه ای در هفته ی ارتباطات با مدیر کل هنرهای نمایشی سعی بر آن داشت تا نقاط بحران اطلاع رسانی و ارتباطات تئاتر را بر شمارد تا اصلاحی در این روند صورت گیرد ، اما انگار گوش مدیران یا از این مصائب پر است و جایی برای شنیدن حرف تازه نیست یا دلیلی برای توجه به بحران های اهالی تئاتر نمی بینند ، شاید هم همچنان در توییت های متعدد وزیر محترم ارشاد اسلامی جایی برای تئاتر یافت نمی شود . 

یک هفته ی دیگر قطره چکانی به تعطیلات سالن های تئاتر اضافه شد ، اما فراموش نکنید فروش بلیت های نمایش هایی که در تلاش اند با زحمت فراوان چراغ تئاتر را در این روزها روشن نگاه دارند با حجم بی اعتمادی مخاطبین به سالن های تئاتر به دلیل گسترش ویروس ، سرد شدن هوا ، آلودگی هوا و همچنین عدم مدیریت بحران جهت قرنطینه ی شهرها پیش از تعطیلات و مسافرت به جا یا نه به جای تعداد کثیری مسافر در میان شهرهای کشور و انتشار ویروس ؛ کار ساده ای نیست و هر گروه نمایش برای هر بار باز و بسته شدن سامانه های بلیت فروش و اطلاع رسانی مجدد مبنی بر به روی صحنه رفتن یا نرفتن نمایش اش بر صحنه ی تئاتر ، جان بر لب می شود همچنین هزینه های هنگفتی در این روزهای کم مخاطب به گروه های نمایشی متحمل می شود ، فراموش نکنیم هر گروه نمایش براساس فاصله گذاری اجتماعی اثر خود را به روی صحنه می برند و عملا با حذف روند تبلیغات کاغذی ، عدم حمایت در تبلیغات محیطی از سوی مراکز زیربط ، هزینه های بالای تبلیغات مجازی و افت شدید مخاطب و از همه مهم تر حذف جدی تئاتر از سبد خرید خانوار به دلیل مشکلات معیشتی و اقتصادی می توان با قاطعیت اعلام کرد هنرمندان تئاتری فرقی با جان باختگان کرونایی ندارند ، گویی آدم های عمودی در کنار آدم های افقی زیست می کنند ، زیستی نباتی فاقد واکنش های شناختی و سوال اینجاست آیا مدیرانی که به قولی پشت میزهای خود با اسپری های الکل و ماسک های چند لایه نشسته اند در اغما به سر می برند ؟

کرونا فریب بزرگ قرن بود ، فریبی بزرگ تر امیدی که روز به روز جایش را به فسردگی و بی جانی اهالی تئاتر می دهد ، پیش تر شاید به غلط تصور می کردیم ارتباطاتِ موثر راه گشای مشکلات است اما فراموش کردیم تاثیر پذیری این ارتباط را سنجشی جز تلاش و امید اهالی تئاتر تعیین می کند و صدای دادخواهی ، اعتراض و تثبیت جایگاه حقیقی هنرمندان و علی الخصوص فعالین حوزه ی ارتباطات ِ تئاتر همواره مغفول مانده است انگار باید باور کنیم که دیر یا زود وقت دست شستن از زیستن تئاتر بر این صحنه های سرزمین می رسد . "

تئاتر از سوم اسفند ماه هزار و سیصد و نود و هشت به دلیل شیوع ویروس کرونا تعطیل شد و بازگشایی های موقت و تعطیلی های مجدد و اطلاع رسانی قطره چکانی اسیب بزرگی به روند بقای هنرنمایشی زده که گویا لطمات آن نه تنها جبران پذیر نیست بلکه مدیریتی برای آسیب کمتر در این عرصه نمی شود .

نویسنده:
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: