پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      پایگاه خبری گیتی آنلاین نمایندگی استانی می‌پذیرد  09191910422       پایگاه خبری گیتی آنلاین خبرنگار می‌پذیرد  09191910422       
کد خبر: ۳۹۲۲۸
تاریخ انتشار: ۰۹ فروردين ۱۴۰۰ - ۰۰:۴۲
مروری بر قرارداد 25 ساله ایران و چین ؛
گیتی آنلاین - کرمانشاه - قرارداد ۲۵ ساله بین چین و ایران مرا به یاد تاریخ نگاره ای در کتاب تاریخ ایران باستان،جلدسوم نوشته حسن پیرنیا انداخته است که در زمان مهرداد دوم مقارن با سال ۱۰۰ قبل از میلاد مسیح هیئت چینی از سوی کیم کیانگ جانگ برای ارتباط با امپراتوری اشکانی وارد ایران شدند و با مهرداد دوم نیز دیداری داشتند..
محمد حقیقی راد  - بدنبال عملکرد منفی بخش اقتصاد در یک دوره زمانی نسبتا طولانی، منابع طبیعی و محیط زیست یکی از قربانیان اصلی خواهند بود. در چنین شرایطی تصمیم گیرندگان و مسئولین امر تقلا میکنند که تمام شکستهای اقتصادی و ناکامی هایشان را با تعرض به محیط زیست و منابع طبیعی جبران کنند. 
قرارداد ایران و چین که به زعم بسیاری از مسئولین عالی رتبه کشور یک حرکت مثبت برای تعالی کشور قلمداد میشود، نمونه بارز چنین تعرضی به محیط زیست سرزمین است 
قرارداد ۲۵ ساله بین چین و ایران مرا به یاد  تاریخ نگاره ای در کتاب تاریخ ایران باستان،جلدسوم نوشته حسن پیرنیا انداخته است که در زمان مهرداد دوم مقارن با سال ۱۰۰ قبل از میلاد مسیح هیئت چینی از سوی کیم کیانگ جانگ برای ارتباط با امپراتوری اشکانی وارد ایران شدند و با مهرداد دوم نیز دیداری داشتند، آنها قراردادهای مختلف تجاری و ارتباطی با یکدیگر ثبت کردند پس از این دیدار چینی ها خواستار بازدید از دریای جنوب ایران یعنی خلیج فارس شدند اما مهرداد دوم به دلیل مسائل امنیتی اجازه این بازدید را به آنها نداد زیرا مهرداد گمان میکرد که شاید امکان داشته باشد چینی ها از طریق دریا به ایران حمله ور شوند!
حال با شنیدن این تاریخ نگاره باید گفت می توان تا حدی پیش بینی مهرداد دوم اشکانی را درست دانست زیرا که در فصل سیاست خارجی طبق اصل ۱۵۲قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، نفی هر گونه سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری و حفظ استقلال که پی‌آمد نفی سلطه‌پذیری است، از اصول سیاست خارجی شمرده شده است و بر همین اساس، طبق اصل ۱۵۳قانون مذکور هر گونه قراردادی را که موجب سلطه بیگانگان بر منابع طبیعی و اقتصادی، فرهنگ، ارتش و دیگر شئون کشور شود، ممنوع اعلام  می‌کند. هم‌چنین در فصل چهارم بند ۸ اصل ۱۴۳قانون اساسی که مربوط به اقتصاد و امور مالی است، یکی از ضوابط جمهوری اسلامی ایران، جلوگیری از سلطه بیگانگان بر اقتصاد کشور بیان شده است و به طور کلی، یکی از اصولی که توجه به آن در روابط خارجی دولت اسلامی ضرورت دارد، حفظ استقلال و عزت مسلمانان در روابط سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی است.
از آنجایی که آشکارشدن تبعات منفی چنین تصمیمهایی دیرتر از عمر سیاسی یک انسان رخ میدهد لذا سیاسیون با فراغ بال جولان میدهند و به تصمیم گیریهای اشتباهشان در مورد محیط زیست ادامه میدهند. متأسفانه وضعیت اسفناک اقتصادی مردم، روحیه مطالبه گری را در جامعه مدنی از بین برده است. نتیجه اینکه منابع طبیعی این سرزمین به تاراج برده میشود و نسلهای بعدی به نیکی از ما یاد نخواهند کرد و آیندگان روز شنبه، هفتم فروردین ماه ۱۴۰۰را فراموش نخواهند کرد و اگر میخواهید بدانید که چین چه بلایی قرار است بر سر ایران بیاورد، گفتار زیر را با دقت بخوانید .

چین چگونه شریک می‌شود، تصرف می‌کند و می‌بلعد؟
درسال ۲۰۰۵ «راجاپاکسا» به عنوان رئیس جمهور سوسیالیست سریلانکا انتخاب شد. سریلانکا همواره متحد چین بوده است. ریاست جمهوری راجاپاکسا در آخرین سال‌های جنگ‌های داخلی با ببرهای تامیل بود زمانی که سریلانکا به شدت به دلیل نقض حقوق بشر، در مجامع بین‌المللی منزوی شده بود. راجاپاکسا برای حمایت اقتصادی، تامین تجهیزات نظامی و پوشش سیاسی در سازمان ملل متحد شدیداً به چین تکیه کرد تا جلوی تحریم‌های احتمالی را مسدود کند.
جنگ در ۲۰۰۹ به پایان رسید و با پایان هرج و مرج راجاپاکسا و خانواده‌اش جایگاه خود را تحکیم کردند. رئیس جمهور و سه برادر وی بسیاری از وزارتخانه‌های دولتی و حدود ۸۰ درصد کل هزینه‌های دولت را تحت اختیار داشتند و چین مستقیماً با آنها مذاکره می‌کرد. ناگهان خبر رسید که قرار است یک بندر تجاری بزرگ توسط چین در سریلانکا احداث شود.
منتقدان می‌گفتند بندر اصلی پایتخت بسیار پر رونق است و قابلیت توسعه و گسترش هم دارد و در مقابل، منطقه «هامانتونا» که چین قرار است در آن بندر احداث کند، در هیچ یک از مطالعات امکان‌سنجی، توجیه اقتصادی برای احداث چنین بندری ندارد.
یکی از توجیهات و پاسخ‌های اولیه عوامل دولت راجاپاسکا به منتقدان هم این بود که «چون هند با تاسیس این بندر مخالف است و هند و کشورهای غربی مخالف حکومت سوسیالیستی سریلانکا هستند، اتفاقا این مخالفتها نشان می‌دهد که ما تصمیم درستی گرفته‌ایم.»
راجاپاكسا این پروژه را آغاز كرد و با افتخار اقدام خود را شجاعانه نامید. نیویورک تایمز در اینجا جمله زیبایی نوشته: «راجاپاکسا پروژه را شروع کرد و چین در حال سوار شدن بود»
اولین وام عمده‌ای که سریلانکا برای این پروژه گرفت، از بانک صادرات و واردات دولت چین به میلغ ۳۰۷ میلیون دلار دریافت شد. اما برای به دست آوردن وام، سریلانکا موظف شد شرکت مورد نظر پکن یعنی شرکت «بنادر چین» را به عنوان سازنده بندر بپذیرد.(زیباست ولی این تازه آغاز ماجراست)
این تقاضای معمولی چین برای پروژه‌هایش در کل جهان است که اجازه انجام مناقصه آزاد برای پروژه‌هایی که به آنها وام داده را نمی‌دهد...
حال با ابن اوصاف گویا طرف‌های غربی پشت مذاکرات برجام از غش ایران به سوی چین دست‌آموزشان به خوبی آگاه بودند که چنین برنامه‌ای را با سرپل‌هایشان در ایران دنبال کردند و خلاصه عمده فعالیت‌شان عبارت است از :
۱_ سقوط بی‌سابقه ارزش پول ملّی تا سرمایه‌گزاران چینی که دلال کارتل‌های غربی و گلوبالیست‌ها هستند را به سرمایه‌گذاری تشویق کند.
۲_ تعطیل شدن کارخانجات شاخص ایران مثل هپکو، ارج، هفت‌تپه، آذراب و ...و واردات کارخانجات برند جهانی که از زمان نعمت‌زاده کلید خورد.
۳_ترامپ در تحریم‌های سختی که اخیرا بسته است جزایر و بنادر و مناطق آزادی که چین سرمایه‌گذاری کرده است را از تحریم‌ها استثنا کرد، این یعنی راهنمای شرق را زدن و به سوی غرب پیچیدن.
بعنوان سخن پایانی باید گفت که  با در اختیار قرار دادن بنادر مشهور و سرزمین‌های تجاری چین و نیروی کار قانع و کم هزینه انبوه چین به کارتل‌ها و گلوبالیست‌ها علاوه بر کوچ‌دادن خط تولید برندهای معتبر اروپا و آمریکا به سرزمین‌ اژدهاها، فشار جهانی در تضییع حقوق ملتش را نیز از خود دور کرد و با پیوستن به گلوبالیست‌ها هم کمونیست و توتالیتر ماند و هم دیکتاتوری حاکم را به موتور تولید ارزان و انبوه کارتل‌های جهانی مبدل کرد، لذا درغرب دیگر کسی به دنبال براندازی حکومت چین نیست و همچنین تصمیم دولت تدبیر و امید به دلایل مختلف می‌تواند برای استقلال سیاسی و اقتصادی این کشور زیان‌بار باشد. اول اینکه این امر به شکل قانون در معامله میان دو شریک نابرابر است که طرف ضعیف‌تر باید آگاه باشد تا با ایجاد توازن از طریق همکاری با سایر تجار یا دولت‌های قدرتمند، خود را در برابر انگیزه‌های چپاولگرانه طرف قوی‌تر محافظت کرده و بنابراین حدی از رقابت را ایجاد کند تا خود را از سلطه طرف قوی‌تر برهاند؛ اما اگر ایران کنترل انحصاری نفت، گاز و صنایع پتروشیمی خود را به چین واگذار کند، نمی‌تواند هیچ حرفی در برابر اقدامات صورت گرفته داشته باشد و به همین خاطر نمی توان احساس غرور کرداز قراردادی که بوی ترکمنچای می دهد و بهتر است اورا ترکمانچین بنامیم.

«پایگاه خبری گیتی‌آنلاین درباره صحت یا رد ادعاها قضاوتی ندارد و مسئولیتی نمی‌پذیرد»
نویسنده:محمد حقیقی راد
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: