پذیرش آگهی و تبادل خدمات با کانال های و سایت های دیگر 09191910422      پایگاه خبری گیتی آنلاین نمایندگی استانی می‌پذیرد  09191910422       پایگاه خبری گیتی آنلاین خبرنگار می‌پذیرد  09191910422       
کد خبر: ۴۳۹۷۵
تاریخ انتشار: ۲۷ آبان ۱۴۰۰ - ۱۴:۱۷
بررسی ضعف های رسانه در بازاریابی ؛
گیتی آنلاین - کرمانشاه - رسانه‌ها در همه جای دنیا تریبون مردم هستند اما در ایران یا وصل به کمپانی‌های بزرگ اقتصادی هستند و هزینه‌هایشان توسط این بنگاه‌ها تامین می‌شود یا دولتی و احزاب و یا بصورت مستقل آن‌ها را اداره می‌کنند

محمد حقیقی راد- شاید اکنون حدود دو دهه باشد که با واژه های به نام پول و رسانه بیش از هر چیزی برخورد می‌کنیم رسانه واقعاً قدرت پیدا کرده و حداقل اینکه توان و مانور رسانه بسیار قوی تر از فلان مقام رانتی و کم هوشی است که از هر نوع سهمیه و رانت و فشار و غیره هم استفاده کرده تا یک مدرکی برای خود دست و پا کند تا در یک جایگاه قرار بگیرد.
رسانه‌ها در همه جای دنیا تریبون مردم هستند اما در ایران یا وصل به کمپانی‌های بزرگ اقتصادی هستند و هزینه‌هایشان توسط این بنگاه‌ها تامین می‌شود یا دولتی و احزاب و یا بصورت مستقل آن‌ها را اداره می‌کنند. 
در میان رسانه‌های مرسوم یا سنتی ، کمتر رسانه‌ای می‌توان یافت که با درآمد حاصل از بازاری که برای خود بصورت یک رسانه مستقل ایجاد کرده‌اند، ارتزاق کنند؛ یعنی متکی بر فروش محتوا به مخاطب باشند. بلکه برعکس، مخاطبان، محصول رسانه‌ها برای فروش به سیاسیون و کمپانی‌ها هستند که به ازای آن می‌توانند آگهی جذب کنند. هرچه مخاطب بیشتر، قیمت آگهی بیشتر. پس آن‌چه رسانه‌ها می‌فروشند، مخاطبان هستند.
این قاعده در ایران هم جاری است و عمده رسانه‌ها را تشکیل می دهد؛ یعنی با بودجه‌های مستقیم و غیرمستقیم احزاب و سیاسیون اداره می‌شوندو پاره‌ای هم از شرکت‌ها و کمپانی‌های اقتصادی ارتزاق می‌کنند و چرخ‌شان می‌چرخد پس اگر رسانه‌ای بدون آگهی منتشر می‌شود، یا آگهی قابل توجهی ندارد، یا بودجه دولتی و احزابی دارد و یا دارای بودجه حزبی است.
حالا در چنین فضایی روابط عمومی ها هم دچار مشکل شدند و به جای متخصصین امر روابط عمومی و رعایت پرستیژ کاری وارد فضایی می‌شوند که بوی لجن از آن بلند می شود و ساده اینکه اگر کار ملک و ملت دچار مشکل است از دردهای بغرنج و کهنه رنج می برد و صدای کارشناسی و آلارم های هشدار به جا روشن نمی شود و آن هم این است که سه دلیل بسیار ساده دارد که عبارتند از تنزل توان کارشناسی اداره جامعه، تحلیل و فریز بودجه و برنامه ریزی و غیره نهاد های آموزش و آموزش عالی و  فساد و تبانی بین مسئولین و کانال ها و رسانه های تلگرامی که دیگر صدای رسانه ای های واقعی را به گوش مردم و مسئولین جامعه نمی رساند پس دانستن محل درآمد و شناخت منابع مالی رسانه ها از چند جهت مهم است که به شرح ذیل بیان می شود.
1- به ما کمک می‌کند در تجزیه و تحلیل محتوای آن رسانه، بدانیم سمت و سوی آن کدام است.
2- به ما کمک می‌کند بدانیم چه نوعی از سانسور در محتوا اعمال شده است.
3- در اعتبارسنجی آن رسانه و محتوایی که منتشر می‌کند، موثر است.
اما سوال این است که اقتصاد رسانه چیست؟رسانه‌ها از کجا پول در می‌آورند؟ یا به عبارتی، چرخ آن‌ها چه‌گونه می‌چرخد؟ آیا فکر می‌کنید روزنامه‌ها از محل تک فروشی می‌توانند امرار معاش کنند؟ 
رسانه‌ها به‌عنوان بستر مواجهه تولیدات و تقاضا در بازارهای غیرشخصی عمل می‌کنند. از حروف الفبای خط میخی بابلی‌ها تا بیت‌های اینترنت، رسانه‌ها قابلیت بستن قرارداد و تجارت غیرشخصی را داشته‌اند. از این‌رو رسانه همیشه بخش مهم، اما بدیهی اقتصادی مدرن بوده است. نفوذ رسانه‌ها در این فرآیند یک قلمرو کاملا کشف نشده را شکل می‌دهد. رویکرد اول از نقش رسانه‌ها در درون علم اقتصاد غافل شده است، اگرچه اقتصاد سنتی رسانه در مورد نهادها غافل نبوده است. در کل از سهم رسانه‌ها نسبت به قواعد بازی غفلت شده است.
رسانه‌ها در عین حال با انعکاس ایده‌ها و مسائلی که برای تداوم نظم اجتماعی و پیشرفت ضروری هستند، در جهت برآوردن خواسته‌ها و نیازهای عمومی گام برمی‌دارند. نیاز عمومی به رسانه‌ها مواردی چون تنوع رسانه‌ها، استفاده سازمان‌یافته از منابع و تنوع محتوای رسانه‌ها را شامل می‌شود. در سطح اول، ‌رسانه‌ها اخبار اقتصادی را به گوش مخاطبان خود می‌رسانند. در سطح دوم، رسانه‌ها تئوری‌های اقتصادی را جهت مدیریت کاراتر و استفاده بهینه‌تر از منابع برای حداکثرسازی سود بنگاه‌ها و مطلوبیت مصرف‌کنندگان به‌کار می‌گیرند تا بهره‌وری خود به مثابه یک صنعت را افزایش دهند و در نهایت در سطح سوم، رسانه‌ها بر فرهنگ و رفتار اقتصادی مصرف‌کنندگان محصولات رسانه‌ای تاثیر می‌گذارند.
با توجه به ویژگی‌های متمایز یک محصول در سازمان رسانه‌ای، سه جنبه اساسی جهت توصیف این محصول وجود دارد: محصولات رسانه به‌عنوان کالای با مخاطب دوگانه و چندگانه و محصولات رسانه به‌عنوان کالای هنری.
الف) محصولات رسانه‌ای به‌عنوان کالای اطلاعاتی
کالای اطلاعاتی در حوزه‌های اقتصادی به‌کار می‌رود. کالای اطلاعاتی چیزی است که قابلیت تبدیل به اعداد و ارقام (دیجیتالی‌سازی) دارد. تمام انواع محصولات رسانه‌ای چه شامل واژه باشند، چه صوت، چه تصویر و چه حرکت، قابل دیجیتالی‌سازی هستند. محصول رسانه‌ای به‌عنوان کالای اطلاعاتی، شامل سه ویژگی است:
1- کالای تجربه‌شدنی هستند: کالای تجربه‌شدنی کالایی است که باید مورد مصرف قرار گیرند تا ارزش آنها درک شود.
در نتیجه کالای اطلاعاتی کالایی است که با مصرف شدن ارزش آن برای مصرف‌کننده آشکار می‌شود. از این‌رو شناسایی ارزش محتوا برای مصرف‌کنندگان یک عامل خطیر برای مدیران رسانه است. از آنجا که شناسایی این ارزش از طریق شیوه‌های گوناگونی صورت می‌گیرد، عموما این ارزش را کاملا نمی‌توان شناسایی و اندازه‌گیری کرد. ولی اغلب از نسبت کیفیت به قیمت (میزان ارزشی که فرد در نتیجه هزینه پولی، وقتی، انرژی دریافت می‌کند) و نیز مقایسه با محصولات رقبا می‌توان ارزش محصول را به‌دست آورد. ضمنا ارزش محصولات رسانه‌ای عمیقا وابسته به تصور و باور مصرف‌کننده است. مصرف‌کننده واقعا نمی‌تواند قضاوت کند که کیفیت به دست آمده تا چه اندازه کیفیت مورد نیاز وی بوده است. تمام این موارد نشان‌دهنده دشواری اندازه‌گیری سطح رضایت‌مندی مخاطب با مصرف‌کننده است.
2- کالای اطلاعاتی شامل صرفه ناشی از مقیاس می‌شود: منظور این است که این کالا هرچه بیشتر فروش رود، هزینه تولید هر نسخه آنها کمتر می‌شود.در حقیقت هزینه‌های متغیر کم و هزینه‌های ثابت بالا دارند. هزینه متغیر مثل هزینه چاپ هر نسخه روزنامه، هزینه کپی هر نسخه لوح فشرده و هزینه تکرار یک برنامه تلویزیونی. اما هزینه ثابت هزینه‌های تولید است مثل ساخت یک برنامه تلویزیونی، جمع‌آوری محتوای یک روزنامه، ساخت یک نرم‌افزار.
3- ویژگی‌هایی شبیه کالاهای عمومی دارند:
کالای عمومی کالایی است که مصرف آن غیررقابتی و غیرانحصاری است. غیرانحصاری یعنی می‌توان آن را به شیوه‌ها و قالب‌های مختلف توزیع کرد. مثلا محتوای یک روزنامه را می‌توان روی صفحه موبایل و کامپیوتر نیز خواند یا آن را در تلویزیون عنوان کرد. غیررقابتی یعنی اینکه مصرف آن توسط یک نفر موجب کاهش امکان مصرف دیگری نشود. مثلا محتوای تلویزیون را هرچند نفر که تماشا کنند، سبب محدودیت تماشای تلویزیون‌های دیگر نمی‌شود.
با این حال بخش بزرگی از رسانه‌ها بیشتر به کالای خصوصی شبیه شده‌اند. کتاب و روزنامه نمونه‌ای از آنها است که مصرف یک نفر موجب محدودیت دسترسی دیگران می‌شود. همچنین این محصولات به ابزار مناسب تبلیغاتی تبدیل شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که میان تبلیغ‌کنندگان رقابتی وجود دارد که از کدام یک از محصولات رسانه‌ای برای ترویج کالای خود استفاده کنند.بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که کالاهای رسانه‌ای تلفیقی (اشتراکی) است؛ زیرا هم‌زیستی عناصر ملموس و ناملموس در تمامی این رسانه‌ها دیده می‌شود و اغلب آنها را می‌توان در قالب‌های متفاوت دیگر ارائه کرد. می‌توان آنها را همزمان با هم در چارچوب‌های زمانی و مکانی متفاوت مصرف نمود.
ب) محصولات رسانه‌ای به‌عنوان کالای با مخاطب دوگانه
محصول رسانه‌ای غالبا با هدف ایجاد ارزش و رضایت خاطر برای گروه‌های رسانه‌ای مخاطبان (مصرف‌کنندگان) و آگهی‌دهندگان ایجاد می‌شود. از طریق تولید محتوا با مخاطب تعامل می‌شود و از طریق زمان و مکانی که به تبلیغ اختصاص داده می‌شود با تبلیغ‌کننده یا آگهی‌دهندگان تعامل می‌شود. از این رو به محصول رسانه‌ای، پلی میان تبلیغ‌کنندگان و مخاطب اطلاق می‌شود و گاهی این کارکرد از کارکرد اصلی یعنی محتوای مجله نیز پررنگ‌تر می‌شود. به‌طور مثال، خرید روزنامه همشهری برای نیازمندی‌های آن.
یک عامل جذاب از هر دو دیدگاه تبلیغ‌محوری و مخاطب‌محوری، در نظر گرفتن محصولات رسانه‌ای به‌عنوان اقلامی برای جلب توجه است. اقتصاد توجه مفهومی جدید و جذاب در حوزه رسانه است که معتقد است در عصر انفجار اطلاعات و دسترسی زیاد به رسانه‌ها، یک محصول رسانه‌ای باید در پی جلب توجه افراد به خود باشد تا در عرصه جهانی پیروز شود. در این نبرد، هر محصولی که بتواند توجه بیشتری را به خود معطوف کند، برنده است. در سوپرمارکت، کالایی که بیشتر در مقابل چشم خریدار باشد. در صنعت روزنامه، عرضه اخبار جذاب‌تر و پرهیجان‌تر، در تلویزیون‌ها و سایت‌ها مطالب و محتواهای شناخته‌شده‌تر و ...
کالای رسانه‌ای یک کالای توجه‌محور است. از دید سایمون، هدف انتشار اطلاعات در فضای رسانه‌ای، جلب توجه گیرنده آن است. کثرت اطلاعات سبب کاهش توجه مصرف‌کننده می‌شود و از این رو مدیر رسانه باید بتواند توجه مخاطب را به‌طور کارآمد به اطلاعات موردنظر جلب کند.
محصولات رسانه‌ای برای جلب توجه اقتصادی با هم به رقابت می‌پردازند. زمان مصرف، تکرار و تناوب مصرف، سازگاری یا ناسازگاری با مصرف سایر کالاها از جمله نکات مهم در جلب توجه مخاطب است. از این رو کالای رسانه‌ای در بازار زمان فعالیت می‌کند که در آن محتوا و تبلیغات دو منبع اصلی برای جلب توجه مخاطب برای صرف زمان بیشتر هستند. شولتز عامل سومی را هم مطرح می‌کند: جامعه و مسوولیت اجتماعی رسانه. از دید او تفاوت عمده میان کالاهای تجاری با رسانه، تاثیر رسانه بر گروه‌های مخاطب و تاثیر این گروه‌ها بر کلیت نظام اجتماعی ما است. از طرفی تاثیر رسانه، فرهنگی و نمادین است. ارزش اقتصادی رسانه را نمی‌توان از ارزش فرهنگی آن جدا ساخت، زیرا بخش بزرگی از این ارزش اقتصادی به دلیل انتقال ارزش‌های فرهنگی ایجاد می‌شود.
صنایع رسانه، با توجه به حساسیت زمانی، دارای گستردگی فراوانی هستند که این امر نشانگر نقش‌های متفاوتی است که برای مخاطبان خود ایفا می‌کنند. این تفاوت در حساسیت محصولات، موقعیت مکانی که مخاطبان قابلیت تحت‌حمایت قرار گرفتن آن مکان را دارند، همچنین عملکردهای تولیدی و توزیعی رسانه و پایداری رسانه را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.محصولات رسانه‌ای علاوه‌بر مخاطبان محتوا و تبلیغ‌کنندگان، دارای مشتری سومی به نام جامعه نیز هستند. تفاوت عمده میان محصولات سنتی با این محصولات، تاثیر جوامع روی کل نظام رسانه‌ای است. رسانه نه‌تنها باید به مخاطبان و تبلیغ‌کنندگان خدمت کند، بلکه باید به جامعه خدمت‌رسانی نماید.محصولات رسانه‌ای دارای ارزش فرهنگی-اجتماعی هستند. محصولاتی از قبیل فیلم، ‌موسیقی به میراث فرهنگی در جامعه تعلق دارند. در رابطه با رسانه‌های خبری، برخی پارامترها مانند کیفیت، کمیت و بازه تولید محصولات موجب تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی جوامع می‌شوند.
ج) محصولات رسانه‌ای به‌عنوان کالای هنری
محبوبیت و موفقیت یک محصول رسانه‌ای عمیقا به استعداد و خلاقیت افراد تولیدکننده آن بستگی دارد، مثل نویسنده، بازیگر، مجری و...
تخیل انسان‌ها با ارزش‌ترین عامل ایجاد ارزش است. محصول رسانه‌ای تلاش می‌کند تخیل انسان‌ها را برانگیزد، به‌ویژه در بخش سرگرمی و ایجاد تصویر. از این رو ستاره‌ها و هنرمندان مشهور ابزار مهمی در جلب توجه و خیال‌انگیزی مخاطبان هستند.تخیل، خلاقیت و استعداد، مواد لازم برای تولید محصولات محتوامحور بسیار موفق هستند. برخی از ستاره‌های سینما و حرفه‌ای‌ها قادرند تا محتوا و مضامین باارزشی را در یک لحظه و به‌صورت مکرر ایجاد نمایند.تمامی محصولات رسانه‌ای به یک اندازه به استعداد فردی متکی هستند ولی شکست یا موفقیت این محصولات ریشه در چگونگی بهره‌گیری از استعداد دارد. بر همین اساس، تمامی محصولات رسانه قابلیت تطبیق با تعریف ارائه‌شده توسط کیو (Cave) درخصوص محصولات خلاق را دارند: «محصول یا خدمتی است که شامل بخش ذاتی از کوشش‌های هنری و خلاقانه هستند.»این خصیصه محصول رسانه‌ای موجب ایجاد کارکردهای پیچیده‌ای گردیده است. عدم‌تعیین کلیدهای ارزیابی کیفی و ارزش محصولات و همچنین عدم‌امکان انتخاب منابع اولیه (به‌خصوص منابع استعداد) به‌دلیل عرضه بیش از حد جاه طلبی‌های خلاقانه است.بنابراین می‌توان گفت اگرچه فعالیت‌های سردبیر یک روزنامه با فیلم‌ساز سینما کاملا متفاوت است، می‌توان هر دو محصول را به‌عنوان کالای اطلاعاتی و چندگانه که مستلزم ارائه استعداد و خلاقیت هستند، در نظر گرفت.
عوامل تعیین‌کننده در انتخاب یک محصول رسانه‌ای
اتخاذ تصمیم‌ها جهت انتخاب و مصرف محصولات رسانه‌ای توسط هر یک از چهار گروه متمایزی که در بخش قبل توضیح داده شد اعم از مخاطبان رسانه‌ها و آگهی‌دهندگان و...، متاثر از امکانات و انتخاب‌های اقتصادی است. عوامل مهم در انتخاب رسانه‌ها، ناشی از بررسی مسائلی همچون ارزش و رضایت‌خاطر از مصرف تولیدات رسانه‌ای با بهره‌گیری از مفاهیمی چون مطلوبیت و بی‌تفاوتی است.به‌منظور درک چگونگی انتخاب و استفاده مخاطبان و آگهی‌دهندگان از رسانه‌‌ها و حجم تولیدات و خدمات مصرف‌شده از سوی مخاطبان و آگهی‌دهندگان، بررسی فعالیت‌های مصرف‌کنندگان در بازارها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. انتخاب مصرف‌کنندگان برای مشترک شدن در یک مجله خاص در مقایسه با مجله دیگر صورت می‌گیرد یا تماشای فیلم سینمایی از طریق پخش ویدئویی، تماشای تلویزیون یا دادن آگهی به یک روزنامه به جای پخش آن از تلویزیون، به ارزش کالاها و خدمات رسانه‌ها برای مصرف‌کنندگان بستگی دارد.مدیران آگاه رسانه‌ها، با در نظر گرفتن علایق و تمایل مصرف‌کنندگان به خرید و ارزشی که مصرف‌کنندگان و آگهی‌دهندگان برای رسانه‌ها قائلند، تصمیم‌گیری می‌کنند.
الف) ارزش و رضایت‌خاطر
میزان ارزش، بیانگر اهمیتی است که مصرف‌کنندگان برای کالاها یا خدمات قائلند. ارزش جزو ذاتی کالا یا خدمت نیست، بلکه به میزان مطلوبیت کالاها یا خدمات در ارضای نیازها و خواسته‌های مصرف‌کنندگان بستگی دارد. در نتیجه، ارزش هر کالا یا خدمتی در نوسان بوده و در طول زمان تغییر می‌کند. بنابراین ارزش یک محصول رسانه‌ای به میزان رضایتمندی مصرف‌کننده که اقتصاددانان از آن به‌عنوان «مطلوبیت» یاد می‌کنند، بستگی دارد.
ب) الگوی مطلوبیت و بی‌تفاوتی
برای ارزیابی چگونگی انتخاب رسانه‌ها و خدمات ازسوی مصرف‌کنندگان و میزان رضایت خاطر آنان از کالاها و خدماتی که انتخاب کرده‌اند، از دو الگوی انتخاب‌کننده «مطلوبیت» و «بی‌تفاوتی» استفاده می‌شود. گرچه دو روش فرض بر آن دارد که رضایتمندی به میزان کالاها و خدمات مصرف‌شده و تلاش مصرف‌کنندگان برای افزایش هرچه بیشتر رضایتمندی خود از طریق ایجاد تعادل بین کالاها و خدمات مصرف شده و منابعی که در اختیار دارند، بستگی دارد؛ اما چگونگی اندازه‌گیری رضایتمندی مصرف‌کنندگان و چگونگی تصمیم‌گیری آنان متفاوت است. مطلوبیت، ارزش کالاها و خدمات را برای مصرف‌کنندگان مشخص می‌کند و در نتیجه معیاری برای تعیین ارزش است. مصرف‌کنندگان به‌هنگام خرید از بازار یا مدت زمانی که برای به‌دست آوردن محصولات و خدمات مالی خود استفاده می‌کنند، به فکر حداکثر مطلوبیت آنها هستند. نظریه بی‌تفاوتی بر این اصل استوار است که هر مصرف‌کننده برای خود اولویت‌های خاصی دارد و براساس همین اولویت، برای کالاها و خدمات و مقادیر متفاوت محصولات رسانه‌ای مطلوبیت ویژه‌ای را در نظر می‌گیرد.
شایان ذکر است با توجه به تمامی عواملی که در زمان انتخاب یک محصول رسانه‌ای تعیین‌کننده هستند، تصمیم‌گیری بشر در طول زندگی به‌سادگی انتخاب بین دو شق مختلف نیست. واقعیت این است که مصرف‌کنندگان برای انتخاب کالاها و خدمات موجود در بازار با هزاران تصمیم‌گیری روبه‌رو هستند. در تحقق چنین منظوری مصرف‌کنندگان تلاش می‌کنند تا میزان رضایت ناشی از مصرف کالاها و خدمات را به ‌حداکثر ممکن برسانند.
بعنوان کلام آخر ، رشد چشمگیر رسانه‌ها در چند دهه اخیر و نقش آنها در تحولات جوامع بشری، کانون توجه بسیاری از محققان علوم اجتماعی و ارتباطات قرار گرفته است. این موفقیت و کارآمدی مرهون عوامل متعددی است که از آن میان می‌توان اقتصاد رسانه‌ها را نام برد که از شاخصه‌های رشد کمی و کیفی رسانه‌ها به‌شمار می‌رود. سیطره رسانه‌ها بر زندگی امروز بشر، در بعد ملی و بین‌المللی امری بدیهی است و پیام‌های رسانه‌ای چنان در تار و پود حیات فردی و اجتماعی انسان‌ها رخنه کرده است که تولید و مصرف یک محصول رسانه‌ای، همچون دیگر کالاها و خدمات موردنیاز بشر به پیروی از قوانین عام اقتصادی صورت می‌گیرد و صنعت رسانه‌ها بخشی مهم از فعالیت‌های اقتصادی جوامع، به‌خصوص جوامع توسعه‌یافته را به خود اختصاص داده است. تجزیه و تحلیل «اقتصاد رسانه‌ها» گامی است مهم در شناخت صنعتی که در کشورهای در حال توسعه و از جمله در کشور ما وضع متفاوتی با این صنعت در کشورهای توسعه‌یافته دارد و طبعا باید با توجه به ویژگی‌ها و مسائل خود مورد تجزیه و تحلیل اقتصادی قرار گیرد. در این راستا مدیران رسانه‌ها باید با تصمیم‌گیری مناسب‌تر در زمینه اداره رسانه‌ها، درک بهتر نیروی اقتصادی دخیل در وضعیت رسانه‌ها و افزایش دانش برای تدوین خط مشی عمومی در قبال رسانه‌ها در یک سازمان رسانه‌ای را تسهیل کنند

منابع مقاله فوق به شرح ذیل می باشد :
کتابها:
۱.برند سازی شبکه های اجتماعی(اندرو مکارتی)
۲.مقدمه ای بربازاریابی رسانه (چارلز ورث)
۳.درآمد زایی انلاین(استیو مقدم)
۴.اقتصاد رسانه ای در ایران (علیرضا بختیاری)
۵.اقتصاد رسانه (استوارت کانینگهام)
مقالات:
۱.حکمرانی جدید در اقتصاد و رسانه (علی اکبر فرهنگی) 
۲.تاملی در رابطه اقتصاد رسانه ها و مدیریت استراتژیکی رسانه (هادی بابا زاده)
۳.رسانه درآمدزا(دکتر محسن‌نظری_روزنامه دنیای صنعت)
«پایگاه خبری گیتی‌آنلاین درباره صحت یا رد ادعاها قضاوتی ندارد و مسئولیتی نمی‌پذیرد»
نویسنده:محمد حقیقی راد
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: